Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Po 282/14 o odmowie przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie zakazu prowadzenia stacji kontroli pojazdów.
Na powyższe postanowienie P. B. w złożył zażalenie, domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić.
Stosownie do przepisu art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast wskazana ustawa procesowa nie zawiera przepisu dopuszczającego możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego stwierdzić należy, że od wyroków i postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny nie przysługuje żaden ze wskazanych przez skarżącego środków odwoławczych. Orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 w zw. z art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.