Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W.postanowieniem z dnia 30 października 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1129/15 odrzucił skargę B.Sp. z o.o. we W.(obecnie: B.Sp. z o.o. w upadłości we W., dalej: ("skarżąca") na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 17 lutego 2015 r. nr. w przedmiocie podlegania obowiązkowi zdrowotnego i zwrócił skarżącej 200 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podał, że skargę wniósł pełnomocnik procesowy adwokat A.M., który został umocowany przez skarżącą do działania w jej imieniu przed sądami administracyjnymi.
Zarządzeniem z 21 kwietnia 2015 r. doręczonym pełnomocnikowi skarżącego przy piśmie sądowym z 12 maja 2015 r., pełnomocnik został wezwany do usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu skarżącej spółki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego 27 maja 2015 r. Termin na usunięcie braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 3 czerwca 2015 r. W tym stanie sprawy Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art.46 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej ppsa) orzekł o odrzuceniu skargi a na podstawie art. 232 § 1 ppsa orzekł o zwrocie wpisu sądowego.
B. Sp. z o.o. w upadłości we W. zaskarżyła zażaleniem powyższe postanowienie. Skarżąca uzasadniając zażalenie podniosła, że pełnomocnik wykonał wezwanie Sądu lecz omyłkowo wpisał inną sygnaturę sprawy. Zaistniała w sprawie niedokładność pełnomocnika powinna być traktowana jako oczywista omyłka a nie jako przyczyna odrzucenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
W myśl art. 46 § 1 ppsa każde pismo strony powinno zawierać:
1)oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
2)oznaczenie rodzaju pisma;
3)osnowę wniosku lub oświadczenia 4)podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika 5)wymienienie załączników.
Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 ppsa).
Zgodnie z art. 49 § 1 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art.58 §1 pkt 3 ppsa).
W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja zaistniała, gdyż pełnomocnik skarżącej pomimo wezwania Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. nie uzupełnił braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni i nie przedłożył pełnomocnictwa do działania w imieniu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, podczas gdy ze skargi wynikało, jest on umocowany do występowania przed sądem administracyjnym. Argumentacja strony skarżącej w zażaleniu o omyłkowym oznaczeniu pisma inną sygnaturą sprawy toczącej się równolegle przed sądem administracyjnym nie usprawiedliwia braku uzupełniania wspomnianego braku formalnego skargi. Pełnomocnik odbierając wezwanie miał wiedzę co do treści wezwania oraz sprawy, której ono dotyczy.
Ponadto, jako profesjonalista winien był dołożyć należytej staranności w wykonywaniu czynności mieszczących się w ramach pełnomocnictwa w tej sprawie, w tym czynności mających na celu uzupełnienie braków formalnych pisma procesowego złożonego w imieniu mocodawcy. Skutki jakiegokolwiek zaniedbania lub zaniechania pełnomocnika w tym zakresie obciążają bezpośrednio samego mocodawcę. W związku z tym, że pełnomocnik skarżącego pomimo prawidłowo doręczonego wezwania nie usunął braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, Sąd pierwszej instancji obowiązany był odrzucić skargę (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa).
Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 ppsa w związku z art. 197 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.