Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 28 listopada 2016 r. o sygn. akt I SA/Gl 1412/16, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odmówił M. F. wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że w skardze na powyższe postanowienie M. F. zawarła wniosek o wstrzymanie jego wykonania, argumentując, że dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego może spowodować wyrządzenie jej znacznej szkody i nieodwracalnych skutków prawnych.
Sąd uznał, że skoro przedmiotem skargi jest postanowienie dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, to nie obliguje ono strony do jakiegokolwiek działania. Takie postanowienie w ogóle nie podlega wykonaniu, więc wstrzymanie jego wykonania jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
W zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) M. F. domagała się zmiany postanowienia Sądu z dnia 28 listopada 2016 r. i wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji lub uchylenia postanowienia Sądu i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy w stosunku do skarżącej jest prowadzone postępowanie egzekucyjne mogące wyrządzić jej znaczną szkodą na podstawie wadliwego tytułu egzekucyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Istotne jest jeszcze zaznaczenie, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni aprobuje prawidłowe stanowisko WSA, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2015 r. o sygn. akt II GZ 306/15; dostępne w CBOSA).
M. F. wniosła do Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2016 r., wydane w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Stwierdzić należy, że takie postanowienie, ze względu na zakres i charakter prawny, nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Uznanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach za niezasadne zarzutów zgłoszonych przez stronę w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie powoduje powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na skarżącą nowych praw lub obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu.
Tym samym wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest możliwe (por. powołane wyżej postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2015 r. o sygn. akt II GZ 306/15, a także postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2015 r. o sygn. akt II FZ 737/15; dostępne w CBOSA), a wniosek w tym przedmiocie powinien zostać oddalony, jak zgodnie z prawem orzekł Sąd kontrolowanym postanowieniem.
Uzupełniająco wyjaśnić trzeba, że sąd administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie ma prawnej możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej, gdy strona wnosi o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, bądź o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (por. postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2016 r. o sygn. akt II GZ 363/16; dostępne w CBOSA).
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.