Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 października 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 1600/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw C. G. Spółki z o.o. w W. od postanowienia referendarza sądowego WSA w Warszawie z 28 sierpnia 2014 r. odmawiającego skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
WSA w Warszawie stwierdził, że postanowienie z 28 sierpnia 2014 r. zostało doręczone skarżącej 16 września 2014 r., a sprzeciw został nadany w placówce pocztowej 24 września 2014 r. Wobec tego uznano, że sprzeciw został nadany po upływie 7-dniowego terminu wynikającego z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) i odrzucono go.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o "przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych". Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. przez błędną ocenę dołączonych do wniosku dokumentów i nieuprawnione przyjęcie, że skarżąca nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W uzasadnieniu przedstawiono argumenty przemawiające za przyznaniem skarżącej prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, więc podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 259 § 1 p.p.s.a. od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie m.in. wydawania na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznaniu prawa pomocy strona ma prawo wnieść sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw wniesiony po upływie tego terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Postanowienie referendarza sądowego z 28 sierpnia 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych doręczono spółce 16 września 2014 r. (k. 74 akt sądowych), więc termin do wniesienia sprzeciwu upływał 23 września 2014 r. W sprzeciwie spółka co prawda podaje, że pismo to zostało sporządzone 23 września 2014 r., jednak z koperty wynika, że zostało ono nadane w placówce pocztowej 24 września 2014 r., a więc już po upływie terminu do wniesienia sprzeciwu. Zgodnie zaś z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że sprzeciw – jako złożony z przekroczeniem terminu – należało odrzucić na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Na obecnym etapie postępowania niemożliwe jest badanie przesłanek przyznania prawa pomocy, ponieważ sprawa dotyczy jedynie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia z 28 sierpnia 2014 r. Argumentacja skarżącej nie mogła zatem odnieść oczekiwanego przez nią skutku i doprowadzić do przyznania prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.