Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt III SA/Po 1110/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę kasacyjną R. P. wniesioną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 5 kwietnia 2013 r. w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące włączenia dowodu w sprawie z wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2005 r.
Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia:
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę R. P. na ww. postanowienie. Orzeczenie to zostało doręczone stronie w dniu [...] kwietnia 2013 r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem, że skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia winna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem bądź radcą prawnym.
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] kwietnia 2013 r. R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P., sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od powyższego postanowienia Sądu, w której wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości, jako niezgodnego z prawem materialnym i procesowym. W piśmie obejmującym skargę kasacyjną skarżący nie zawarł podstaw kasacyjnych, ani ich uzasadnienia.
Postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt III SA/Po 1110/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę kasacyjną.
Sąd podkreślił, że wniesiona przez stronę skarga kasacyjna, pomimo prawidłowego pouczenia R. P. w piśmie sądowym z dnia 8 kwietnia 2013 r. o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcę prawnego), została sporządzona przez niego osobiście. Tym samym, jak wskazał Sąd, skarga kasacyjna strony zawierała brak, którego nie można było usunąć w trybie przewidzianym przez art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), co czyniło ją niedopuszczalną.
Na marginesie Sąd wskazał również, że we wniesionej skardze kasacyjnej skarżący nie sformułował konkretnych podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, ani nie wskazał zakresu żądanego uchylenia lub zmiany postanowienia o odrzuceniu skargi z dnia 5 kwietnia 2013 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący osobiście, uzasadniając, że jego treść "jest niezgodna ze stanem faktycznym i prawnym i budzi jego niezadowolenie". Jednocześnie skarżący wniósł o zwolnienie od opłat i kosztów sądowych w całości i o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlegało odrzuceniu.
Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy.
Zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną jest więc objęte (podobnie jak skarga kasacyjna) tzw. przymusem adwokacko-radcowskim. Oznacza to, że brak sporządzenia takiego zażalenia przez jedną z osób opisanych w art. 194 i 175 p.p.s.a. wyklucza możliwość jego merytorycznego rozpatrzenia. Jest ono w takiej sytuacji niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez żadną z wyżej wymienionych osób. Podkreślić ponadto należy, że pismem z dnia 9 października 2013 r. skarżący został poinformowany przez Sąd o wymogach dotyczących sporządzenia zażalenia od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną. W związku z powyższym zażalenie nie mogło zostać rozpoznane merytorycznie i podlegało odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.