Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 354/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę P. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa), Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 5 stycznia 2016 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 4 lutego 2015 r. Z akt sprawy wynika, zaś że skarga została nadana przesyłką pocztową w dniu 5 lutego 2015 r., a więc po upływie 30 dniowego terminu do wniesienia skargi.
Zażalenie na to postanowienie wniósł P. B. W zażaleniu zarzucił naruszenie art. 53 § 1 ppsa przez błędne uznanie, że skarga została wniesiona po terminie ustawowym. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że zachował 30 dniowy termin do złożenia skargi, gdyż w rzeczywistości przesyłka zawierająca to pismo została nadana w dniu 3 lutego 2016 r. Skarżący stwierdził, że złożył reklamację w oddziale Poczty Polskiej w [...], w której to reklamacji opisał okoliczności potwierdzające, że zachował wymagany termin, oraz wskazał, że data stempla pocztowego widniejącego na kopercie, w której nadał skargę (tj. 5 lutego 2016 r.) wynika z błędu pracownika poczty. W dniu 9 maja 2016 r. skarżący otrzymał kserokopię jego reklamacji z adnotacją o uznaniu jej za zasadną. Kserokopię złożonej reklamacji wraz z adnotacją o jej uwzględnieniu P. B. załączył do zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Składanie pism z zachowaniem terminu, z którym ustawa łączy skutki procesowe, jest zagadnieniem szczególnie newralgicznym, gdyż wszelkie błędy popełnione w tym zakresie wywoływać mogą dla stron daleko idące konsekwencje prawne, prowadzące w istocie rzeczy do pozbawienia jej prawa do sądu. Potrzeba wyjaśnienia wszelkich wątpliwości w tym zakresie jest zatem niewątpliwa.
Należy zauważyć, że z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Sąd I instancji za bezsporne przyjął zarówno datę doręczenia skarżącemu decyzji ostatecznej jak i datę nadania skargi na ta decyzję. Ostatnia z wyżej wymienionych dat wynika ze stempla pocztowego na kopercie, w której P. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Lublinie za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w B. Potwierdzenie nadania przesyłki w określonej dacie, wynikające z daty stempla pocztowego, kreuje domniemanie, że data na nim wskazana jest datą, w której rzeczywiście przesyłka została nadana na poczcie.
Nie powinno jednak budzić wątpliwości, że dowód taki w postępowaniu sądowoadministracyjnym może zostać przez stronę podważony i obalony przeciwdowodem (art. 106 § 3 i § 5 ppsa w zw. z art. 252 kpc). Zażalenie zmierza właśnie do podważenia domniemania wynikającego z daty stempla pocztowego umieszczonego na kopercie, w której P. B. nadał skargę. Skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z pisma zawierającego adnotację o uwzględnieniu jego reklamacji z uwagi na okoliczności w niej podniesione, tj. wadliwe oznaczenie przez pracownika poczty daty nadania skargi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wnoszący zażalenie zdołał w ten sposób uprawdopodobnić, że znajdujący się w aktach sprawy dowód na okoliczność daty nadania przesyłki - koperta ze stemplem pocztowym - budzi wątpliwości.
Tymczasem okoliczność daty nadania w urzędzie pocztowym skargi niewątpliwie ma istotny wpływ na wynik sprawy. Ustalenie bowiem, że wniesienie skargi nie nastąpiło po ustawowym terminie, wykluczy możliwość jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.
Wypada nadto podnieść, że okoliczności powoływane przez skarżącego w wniesionym środku odwoławczym nie mogły być wcześniej przez niego zgłoszone, z uwagi na regulację zawartą w art. 58 § 3 ppsa, zgodnie z którym odrzucenie skargi nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zatem bez udziału strony.
Wobec ujawnionych wątpliwości, a także mając na uwadze zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowoadministracyjnego, koniecznym jest wyjaśnienie, w jakiej dacie skarga P. B. została wniesiona (nadana w urzędzie pocztowym).
Przy ponownym rozpoznaniu spornej kwestii zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi, rzeczą Sądu będzie rozważenie złożonego dowodu (z pisma zawierającego adnotację o uwzględnieniu jego reklamacji), ocena jego wiarygodności z uwzględnieniem zasad reklamacji określonych przepisami prawa pocztowego.
Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.