Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lutego 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1884/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H. H. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 9 sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym.
Zarządzeniem z dnia 20 lutego 2007 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego H. H. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej ściągnięcia, za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek wniosku strony o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie.
W zażaleniu na to zarządzenie skarżący podniósł, że w jego sprawie występuje Rzecznik Konsumenta, który na podstawie ustawy o kosztach sądowych jest zwolniony od kosztów, gdy działa na rzecz konsumenta.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływana dalej jako p.p.s.a., w art. 239 pkt 1 przewiduje ustawowe zwolnienie od uiszczenia kosztów sądowych strony skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych, w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych, w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych i z zakresu powszechnego obowiązku obrony. W art. 239 pkt 4 i art. 243 – 263 p.p.s.a. uregulowano natomiast instytucję prawa pomocy, która pozwala sądowi na wniosek strony zwolnić ją od kosztów sądowych lub przyznać jej profesjonalnego pełnomocnika.
Zgodnie z art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe są związane z wszczęciem, prowadzeniem i zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego w danej sprawie. Obejmują zwrot wydatków i opłaty sądowe, którymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.).
W okolicznościach niniejszej sprawy nie jest trafne stwierdzenie skarżącego zawarte w zażaleniu, że Powiatowy Rzecznik Konsumentów powinien być zwolniony od opłaty kancelaryjnej w tej sprawie. Powiatowy Rzecznik Konsumentów w piśmie z dnia 31 stycznia 2007 r., złożonym po wniesieniu przez H. H. skargi do Sądu I instancji, poparł żądania skarżącego. Nie został on jednak dopuszczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do postępowania w niniejszej sprawie, nie stawił się również na rozprawę. Nie złożył także wniosku o wydanie odpisu orzeczenia Sądu z dnia 12 lutego 2007 r. Wniosek taki w dniu 16 lutego 2007 r. złożył skarżący osobiście.
Niezależnie od powyższego należy uznać, że skarżący jest zwolniony z wniesienia opłaty kancelaryjnej w przedmiotowej sprawie. Niniejsza sprawa dotyczy bowiem stwierdzenia objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym, a zatem mieści się w katalogu zawartym w art. 239 pkt 1 p.p.s.a.
Wobec zwolnienia strony skarżącej od uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem zarządzenie z dnia 20 lutego 2007 r. o wezwaniu do uiszczenia tej opłaty jest zatem nieprawidłowe.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
MR