Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 15 lipca 2015 r. o sygn. akt II SO/Po 8/15 oddalił wniosek C. T. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. od orzekania w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 1170/14. C. T. wystąpił z wnioskiem o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. od orzekania we wszystkich jego sprawach, w tym w sprawie zainicjowanej skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sz. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym (sygn. akt I SA/Sz 1170/14).
Kolejnym pismem z dnia 23 lutego 2015 r. skarżący sprecyzował, że zgłasza wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w osobach Grzegorza Jankowskiego, Kazimierza Maczewskiego, Marzeny Kowalewskiej, Arkadiusza Windaka, Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej, Anny Sokołowskiej, Alicji Polańskiej, Joanny Wojciechowskiej, Elżbiety Woźniak, Ewy Wojtysiak, Stefana Kłosowskiego, Elżbiety Makowskiej, Barbary Gebel, Katarzyny Grzegorczyk-Meder, Marzeny Iwankiewicz, Nadziei Karczmarczyk – Gawęckiej, Marii Mysiak, Patrycji Joanny Suwaj. Wnioskodawca podniósł, że sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie są złośliwi i orzekali zawsze niezgodnie z prawdą.
Dodatkowo sędziowie, nigdy nie rozpatrują zarzutów skarżącego, eksponując tematy zastępcze. Dodatkowo podkreślono, że obecnie doszło do rozpatrzenia sprawy niezgodnie z utartym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Sąd pierwszej instancji oddalając wniosek zaznaczył, że skarżący nie wykazał, aby w sprawie zachodziła jakakolwiek przesłanka wyłączenia sędziów, o jakiej mowa w art. 18 p.p.s.a.Wskazane przez niego okoliczności – rzekoma złośliwość sędziów oraz orzekanie przez nich niezgodnie z prawdą, wskazują, że w ocenie skarżącego istnieją wątpliwości, co do bezstronności sędziów. Podkreślenia jednak wymaga, że użyte w art. 19 p.p.s.a.określenie "uzasadniona wątpliwość" oznacza, że chodzi o wątpliwość co do bezstronności sędziego, uzasadnioną obiektywnymi powodami. Powinny to być takie przyczyny, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, że w danych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny. Żądając wyłączenia sędziego nie wystarczy powołać się na abstrakcyjne przyczyny, które w przekonaniu wnioskodawcy dają podstawę do wyłączenia (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 04 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 138/14, Baza NSA).
Sąd podkreśla, że wyłączenie sędziego nie może nastąpić na skutek tylko subiektywnego przeświadczenia strony, co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, nieobiektywnie czy stronniczo (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 86/12, Baza NSA; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 103/12, Baza NSA; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 648/09, Baza NSA; Drachal J. Wiktorowska A., Zalasińska K. (w:) Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi. Komentarz, red. Hauser R., Wierzbowski M., Warszawa 2011, s. 158;Tarno J. P., Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 82).
Zdaniem Sądu pierwszej instancji złożony w sprawie wniosek nie spełnia warunków określonych w art. 20 § 1 p.p.s.a. Nie wskazuje bowiem przesłanek skutkujących wyłączeniem któregokolwiek sędziego z mocy prawa, jak również nie podaje żadnych okoliczności faktycznych, które uprawdopodabniałyby istnienie pomiędzy skarżącym, a każdym sędzią okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Zbyt ogólnie postawiona przez stronę skarżącą teza, co do rzekomej złośliwości sędziów oraz wadliwego przez nich orzekania, nie może być potraktowana jako dostateczna przesłanka wyłączenia sędziego. Ponadto z oświadczeń złożonych przez każdego z sędziów w trybie art. 22 § 2 p.p.s.a. wynika, że nie występuje w stosunku do żadnego z nich podstawa wyłączenia do orzekania w sprawie zarówno w oparciu o art. 18 jak i art. 19 p.p.s.a.
C. T.wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno na wniosek jak i z mocy prawa jest gwarancją procesową mającą zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w składzie, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli związków z rozpoznawaną sprawą. Istota przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do wyeliminowania przyczyn, które mogą wzbudzać wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy prawa (art. 18 p.p.s.a.) wyłączenie sędziego następuje także na wniosek, jeżeli zachodzą okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). Na gruncie art. 19 p.p.s.a. podstawą wyłączenia sędziego są zarówno okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem tj. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej lub gospodarczej itp. jak i wszelkie inne okoliczności o charakterze obiektywnym dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy.
W niniejszej sprawie żadna z okoliczności stanowiących podstawę wyłączenia sędziego w rozumieniu art. 18 i 19 p.p.s.a. nie została wykazana przez skarżącego. Ze złożonych w trybie art. 22 § 2 p.p.s.a. wyjaśnień sędziów wynika, że nie posiadają oni jakichkolwiek związków ze sprawą lub osobą skarżącego mogących rzutować na ich bezstronność w trakcie orzekania. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji nie mając uzasadnionych powodów do wyłączenia wymienionych we wniosku skarżącego sędziów WSA w Sz.od orzekania w sprawie os sygn. akt I SA/Sz 1170/14 zasadnie oddalił wniosek.
Z wymienionych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie jako bezzasadne.