Uzasadnienie
M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie skreślenia z listy radców prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 30 lipca 2013 r. oddalił skargę. Od wyroku tego skarżący wniósł skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił powyższą skargę kasacyjną, uznając, że skarżący nie zastosował się do wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego, warunkującego skuteczne jej wniesienie.
W dniu [...] sierpnia 2013 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 18 września 2013 r. odrzucił zażalenie M. D. Sąd w uzasadnieniu wskazał, że stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego oraz wyjaśnił, że przepisy art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. WSA powołał się również na przepis art. 178 p.p.s.a. stanowiący, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jednocześnie, stosownie do uregulowań zawartych w art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Ponadto Sąd wskazał że skarżący, wniósł osobiście sporządzone i podpisane przez samego siebie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 lipca 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, nie dochowując tym samym wymogu określonego przepisem art. 194 § 4 p.p.s.a.
Zażaleniem z dnia 15 października 2013 r. M. D. o uchylenie postanowienia z dnia 18 września 2013 r. Zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu że nie uzasadnił, dlaczego uznał, że zażalenie nie zostało podpisane przez radcę prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem zażalenie jest postanowienie WSA z dnia 18 września 2013 r. dotyczące odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 lipca 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Jak słusznie wywiódł WSA w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, zgodnie z przepisem art. 175 § p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3, a zatem wniesienie tych środków osobiście przez skarżącego jest niedopuszczalne. Zaś stosownie do art. 194 § 4 tej ustawy zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. zawiera nakaz sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego. Obowiązek ustanowiony we wskazanym przepisie ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Przy doręczeniu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżącego pouczono o warunkach skutecznego jego zaskarżenia (pkt 5 pouczenia, k. 64 akt sądowych).
Tymczasem z akt sprawy nie wynika, aby skarżący legitymował się uprawnieniami zawodowymi umożliwiającymi samodzielne sporządzenie sformalizowanego środka zaskarżenia, takiego jak skarga kasacyjna lub zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Nie jest bowiem sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, Rzecznikiem Praw Obywatelskich lub Rzecznikiem Praw Dziecka, czy też doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, co uprawniałoby go do złożenia skargi kasacyjnej osobiście.
Należy też zauważyć, że M. D. ostateczną decyzją został skreślony z listy radców prawnych, a wniesienie przez niego skargi – zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. – nie wstrzymało wykonania tej decyzji. Ponadto postanowieniem z dnia 25 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił M. D. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Niedopełnienie warunku wynikającego z art. 194 § 4 p.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu. Sporządzenie zażalenia osobiście przez stronę stanowi zatem nieusuwalną wadliwość tego zażalenia.
W związku z tym uznać należy, że zaskarżone postanowienie WSA z dnia 18 września 2013 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.