Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z 3 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Go 408/17 po rozpoznaniu skargi [...] na informację Zarządu Województwa L. z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu w pkt I stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. W pkt II przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Zarząd Województwa L. Z kolei w pkt III. zasądził od Zarządu Województwa Lubuskiego na rzecz [...] kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
WSA uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, wskazał jako podstawę orzeczenia art. 203, art. 205 § 1 oraz art. 209 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270; dalej: p.p.s.a.).
Zarząd Województwa L. złożył zażalenie na zawarte w wyroku rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, domagając się uchylenia poprzez nieobciążanie organu administracyjnego na rzecz uczestnika postępowania kosztami procesu w zaskarżonej części, tj. w kwocie 497,00 zł. organ wniósł także o zasądzenie "kosztów postępowania zażaleniowego wedle norm przepisanych".
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie:
- 1. § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.; dalej: rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.) poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy uczestnik postępowania nie był w toku postępowania reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, samodzielnie napisał i wniósł skargę do WSA;
2 art. 205 § 2 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy w sprawie brak jest podstaw do obciążenia organu administracyjnego kosztami zastępstwa prawnego w kwocie 480,00 zł i opłatą skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł, razem: 497,00 zł, gdyż uczestnik postępowania nie był w sprawie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika i nie poniósł kosztów z tytułu opłaty skarbowej.
W uzasadnieniu organ wskazał, że brak było podstaw do zasądzenia od organu administracyjnego na rzecz uczestnika (składającego skargę do WSA) kosztów zastępstwa prawnego w wysokości 480,00 zł ustalonych na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. Przy tym do skargi nie dołączono dowodu uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, bowiem skarżący jej nie uiścił oraz nie był w sprawie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżone postanowienie, mimo lakonicznego uzasadnienia odpowiada prawu.
Na wstępie należy zauważyć, że Zarząd Województwa Lubuskiego wnosząc środek odwoławczy od wyroku Sądu pierwszej instancji, w istocie nie kwestionuje samej zasady zasądzenia kosztów postępowania, lecz nie zgadza się z ich wysokością.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązuje zasada, że koszty postępowania obciążają strony, w zakresie, w jakim są związane z ich udziałem w tym postępowaniu, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei art. 200 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zasądzenie na rzecz [...] – dalej: skarżącej spółki - kwoty 697 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania było uzasadnione. Wobec powyższego zawarte w wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odpowiada prawu.
W toku postępowania przed WSA skarżąca spółka – wbrew wywodom autora zażalenia - była reprezentowana przez adwokata. Istotnie pełnomocnik ten nie sporządził osobiście skargi do WSA, lecz wstąpił do sprawy wraz z pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. (k. 19 akt sądowych) załączając pełnomocnictwo oraz dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (k. 23 akt sądowych). Pełnomocnik spółki nie brała udziału na posiedzeniu Sądu w dniu 3 sierpnia 2017 r. (k. 210 akt sądowych), lecz powyższe nie uprawnia do twierdzenia, że spółka nie była reprezentowana w postępowaniu sądowym przez adwokata. Przeciwnie skarżąca w postępowaniu przed WSA była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.
W związku z tym ustalenie niezbędnych kosztów postępowania powinno nastąpić z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 205 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W sprawie na koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw składają się poniesione przez skarżącą koszty sądowe oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika.
[...] uiściła wpis od skargi na informację Zarządu Województwa Lubuskiego z dnia 4 maja 2017 r. w wysokości 200 zł (k. 11 akt sądowych). Mając powyższe na uwadze przy ustalaniu kosztów postępowania należało uwzględnić kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi, co Sąd I instancji uczynił.
Koszty zastępstwa procesowego podlegały ustaleniu na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. Wynoszą one w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji - w innej sprawie - 480 zł. Przedmiotem niniejszej sprawy była skarga na informację Zarządu Województwa Lubuskiego z dnia 4 maja 2017 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu. Tym samym kwota 480 zł winna być uwzględniona przy ustalaniu wysokości kosztów zastępstwa procesowego dla adwokata. Mając powyższe na uwadze przy ustalaniu kosztów zastępstwa procesowego należało uwzględnić kwotę 480 zł, co WSA uczynił.
Do ww. kwot (200 zł oraz 480 zł) należało doliczyć 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, co łączenie dało 697 zł jako koszty postępowania. WSA w podstawie prawnej kosztów postępowania ograniczył się do wskazania przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez powiązania ich z przepisem rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. jednakże uchybienie to nie miało wpływu na sumę zasądzonych kosztów.
Zasądzona od Zarządu Województwa Lubuskiego na rzecz skarżącej Spółki kwota 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego obejmowała, zatem prawidłowo ustalone koszty sądowe.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że brak jest podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. Zgodnie, bowiem z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy Rozdziału 1 Działu IV. Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (Dział V, Rozdział 1), które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia.