Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 560/12, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie Z.W. na postanowienie tego Sądu z dnia 4 października 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że skarżący podpisał zażalenie osobiście, a nie jest ani radcą prawnym, ani adwokatem, w sytuacji gdy został prawidłowo pouczony o przymusie adwokacko-radcowskim w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wnosząc zażalenie skarżący nie zastosował się więc do wymogu określonego art. 194 § 4 p.p.s.a., a niedopełnienie tego wymogu jest brakiem nieusuwalnym, powodującym odrzucenie zażalenia.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wyrażając niezadowolenie z jego treści.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionej podstawy.
Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a zatem w takiej sytuacji obowiązuje tzw. przymus adwokacko-radcowski. Niedopełnienie tego wymogu powoduje niedopuszczalność takiego zażalenia. Według art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, a zatem niedopuszczalne zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie, skarżącego pouczono przy piśmie z dnia 15 października 2012 r. o tym, iż zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata albo radcę prawnego. Z akt sprawy wynika, iż zażalenie skarżący sporządził osobiście, co skutkuje tym, iż pozostaje dotknięte nieusuwalnym brakiem. Z tego też względu zasadnie Sąd I instancji odrzucił zażalenie jako sporządzone przez podmiot do tego nieuprawniony.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, na mocy art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.