Uzasadnienie
Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję ZUS z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt administracyjnych sprawy wynika, że przesyłkę pocztową zawierającą zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 2 kwietnia 2017 r.
W dniu 4 maja 2017 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym skargę na ww. decyzję ZUS z dnia [...] marca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucając skargę skarżącego, wskazał, że odpis decyzji doręczono skarżącemu w dniu 2 kwietnia 2017 r., a zatem trzydziesty dzień terminu do wniesienia skargi upływał w dniu 2 maja 2017 r.
Z akt sprawy wynikało, że skarżący wniósł skargę w dniu 4 maja 2017 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia – skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
W związku z tym uznać należało, że składając skargę w dniu 4 maja 2017 r., skarżący uczynił to po upływie ustawowego terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o ponowne rozpatrzenie jego wniosku o umorzenie zaległych należności ze względu na czynniki zdrowotne i materialne, które przyczyniły się do doprowadzenia go do niewypłacalności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 ust. 1 p.p.s.a.). Jeżeli czynność ta nastąpiła po upływie terminu do wniesienia skargi, to następuje jej odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt II GZ 1207/16).
Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 2 kwietnia 2017 r., a więc termin do wniesienia skargi upływał w dniu 2 maja 2017 r. Tym samym nadanie skargi w dniu 4 maja 2017 r. nastąpiło po upływie terminu ustawowego do jej wniesienia. Skoro zatem skarga na decyzję ZUS została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., została przez Sąd I instancji właściwie odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Warto zaznaczyć, że skarżący koncentrował się na wniosku o umorzenie należności, a nie kwestionował błędu w ustaleniach Sądu I instancji w zakresie odrzucenia skargi. Tym samym należy uznać, że w żaden sposób nie podważa w zażaleniu prawidłowości zaskarżonego postanowienia.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.