Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 295/10, Przewodniczący V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał W. D. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1 446 zł od skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], w przedmiocie ustalania kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu dostosowania gospodarstwa rolnego do standardów Unii Europejskiej.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł W. D., wskazując iż zaskarżone zarządzenie jest krzywdzące dla niego i jego rodziny. Podniósł, iż uiszczenie ww. kwoty przekracza jego możliwości z uwagi na sytuację rodzinną, majątkową oraz stagnację w rolnictwie.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2010 r. zwrócono akta Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. celem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy zawartego w ww. zażaleniu.
Postanowieniem z dnia 8 września 2010 r. WSA w W. odmówił W. D. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GZ 294/10, NSA oddalił zażalenie W. D. na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadnie i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 198 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ponieważ do postępowania zażaleniowego stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny bada, czy w związku z wydaniem zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, jeśli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powyższego wynika, że od każdej skargi wniesionej do sądu (z wyjątkami określonymi w art. 239 p.p.s.a, które nie mają w niniejszej sprawie zastosowania) pobiera się wpis.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zarządzeniu z dnia 2 marca 2010 r. prawidłowo określił wysokość wpisu sądowego, stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Na marginesie należy podnieść, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu powoduje jedynie ten skutek, że Naczelny Sąd Administracyjny bada czy obowiązek opłacenia pisma został prawidłowo określony co do zasady i wysokości opłat. Kontrolowana jest prawidłowość samego zarządzenia, a nie to, czy zachodzą odrębnie regulowane okoliczności wyłączające dopuszczalność obciążenia strony obowiązkiem opłacenia wpisu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i 198 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.