Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 września 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 2141/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z [...] czerwca 2021 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej "p.p.s.a.").
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 18 czerwca 2021 r. Bieg terminu na wniesienie skargi kończył się 19 lipca 2021 r. (poniedziałek), a skarżący wniósł skargę 20 lipca 2021 r., czyli po upływie terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, albowiem skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Przepis ten stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych. Zgodnie zaś z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego (...) jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W przypadku wniesienia jej po terminie, sąd skargę odrzuca (por. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rację miał Sąd pierwszej instancji, że skarżący nie dochował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Należy bowiem zauważyć, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 18 czerwca 2021 r., o czym świadczy data wskazana na zwrotnym potwierdzeniu przesyłki zawierającej decyzję, znajdującym się w aktach administracyjnych.
Skarga została zaś nadana w placówce pocztowej 20 lipca 2021 r., co wynika ze stempla umieszczonego na kopercie (k. 6 akt sądowych). Bieg terminu na złożenie skargi upłynął 18 lipca 2021 r., czyli w niedzielę, jednak z uwagi na treść art. 83 § 1 p.p.s.a. za ostatni dzień terminu należało uznać 19 lipca 2021 r. (poniedziałek), który to dzień nie był wolny od pracy.
W tych okolicznościach sprawy zasadnie przyjął Sąd pierwszej instancji, że skarga została złożona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. i ją odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
NSA podkreśla przy tym, że autor zażalenia nie wyjaśnił, dlaczego w jego ocenie termin został zachowany. Nie podjął nawet próby podważenia daty odbioru zaskarżonej decyzji czy daty nadania skargi. Z uwagi zaś na bezsporne okoliczności sprawy należało przyjąć jak powyżej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.