Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz. postanowieniem z 22 września 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 471/14 odrzucił skargę kasacyjną M. T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Szczecinie z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 255/11. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji podał, że dnia 15 września 2014 r. M.T. (dalej: "skarżąca") wniosła pismo zatytułowane "zażalenie" na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego w wymienionej sprawie. Sąd pomimo błędnego oznaczenia potraktował pismo skarżącej jako skargę kasacyjną.
W związku z tym, że skarga kasacyjna została sporządzona przez stronę a nie przez pełnomocnika profesjonalnego była obarczona brakiem formalnym, nieusuwalnym i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.,dalej p.p.s.a.).
M.T. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania. Zdaniem skarżącej Sąd pierwszej instancji w związku z powzięciem wątpliwości co do rodzaju wniesionego pisma procesowego powinien był wezwać stronę do sprecyzowania, że pismo jest skargą kasacyjną oraz usunięcia braku formalnego w tym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Skarga kasacyjna, co należy podkreślić, jest sformalizowanym środkiem odwoławczym w postępowaniu sądowoadministracyjnym i podlega w związku z tym rygoryzmowi zarówno pod względem treści oraz formy. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem sytuacji wymienionych w § 2 i 3 tego przepisu, w których określono krąg innych podmiotów uprawnionych do skonstruowania tego pisma procesowego. Skargę kasacyjną może zatem sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesor lub doktor habilitowany, o ile jest stroną postępowania, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem (§ 2) oraz rzecznik patentowy i doradca podatkowy (§ 3). Skarga kasacyjna wniesiona po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalna jak również skarga kasacyjna, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie podlega, stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., odrzuceniu.
W sprawie objętej zażaleniem, skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sporządziła i wniosła skarżąca. Strona zatytułowała powyższe pismo jako "zażalenie" jednakże Sąd pierwszej instancji przyjął, że jest to w istocie skarga kasacyjna wniesiona od postanowienia odrzucającego skargę strony o wznowienie postępowania sądowego w jej sprawie. Z akt sprawy wynika, że skarżąca w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji była reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego - adwokata ustanowionego z urzędu. Postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru.
Wobec tego to pełnomocnik skarżącej powinien był sporządzić skargę kasacyjną a nie skarżąca osobiście. W sytuacji, gdy skarżąca mogła działać w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez ustanowionego dla niej z urzędu pełnomocnika profesjonalnego (adwokata), nie można czynić Sądowi pierwszej instancji zarzutu braku wezwania skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej zatytułowanej jako "zażalenie" poprzez sporządzenie tej skargi przez pełnomocnika profesjonalnego. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nie będący radcą prawnym lub adwokatem powoduje, jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, wadę nieusuwalną tego pisma procesowego, która nie podlega konwalidacji w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 175 p.p.s.a. Natomiast wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, o jakim mowa w art. 49 p.p.s.a. byłoby dopuszczalne tylko dla wyjaśnienia czy osoba, która podpisała skargę kasacyjną była, w świetle art. 175 p.p.s.a. umocowana do jej sporządzenia (por. postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1082/13). Taka sytuacja nie wystąpiła w rozpoznanej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.