Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 480/15 odrzucił wniosek H.D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 listopada 2015 r. oddalającego skargę H.D. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [..] lutego 2015 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Pismem z dnia 27 grudnia 2015 r. H.D. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pismo to zawierało również wniosek o sporządzenie uzasadnienia.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jego nieobecność na rozprawie w dniu 24 listopada 2015 r. spowodowana była utrudnieniami w sferze komunikacji publicznej, a niezależnie od tego niedyspozycją zdrowotną tego dnia. Usprawiedliwiając swoją nieobecność na rozprawie, skarżący podał jednocześnie, że w dniu 11 grudnia 2015 r. pojechał do Lublina i osobiście w Sądzie przedstawił Prezesowi tego Sądu powody niestawiennictwa na rozprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) odrzucił wniosek H.D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący zawarł w piśmie z dnia 27 grudnia 2015 r., które jak wynika z daty stempla pocztowego na kopercie, nadane zostało w placówce pocztowej w dniu 30 grudnia 2015 r. WSA podkreślił, że ogłoszenie wyroku którym oddalono skargę nastąpiło po zamknięciu rozprawy w dniu 24 listopada 2015 r. W świetle tych okoliczności, w ocenie Sądu I instancji wniosek skarżącego o przywrócenie terminu, w pierwszej kolejności podlegał badaniu w kontekście zachowania terminu do jego złożenia, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia.
Sąd I instancji zaznaczył, że pomimo podawanych trudności komunikacyjnych utrudniających dotarcie do sądu, jak też niedyspozycji zdrowotnej w dniu rozprawy, skarżący podał, że w dniu 11 grudnia 2015 r. przyjechał do siedziby Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie i osobiście przedstawił Prezesowi tego Sądu powody swojej nieobecności na rozprawie. Zdaniem WSA wskazane okoliczności dały podstawę do uznania, że w tym dniu ustały już przyczyny uchybienia terminu, na które skarżący powoływał się w swoim piśmie, a liczony od tej daty ustawowy 7 – dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, upłynął w dniu 18 grudnia 2015 r. Wobec powyższego, w ocenie Sądu i instancji skarżący składając wniosek w dniu 30 grudnia 2015 r. (data nadania przesyłki na poczcie), uchybił temu terminowi o ponad dwa tygodnie.
W tym stanie rzeczy, wobec niespełnienia przesłanki zachowania ustawowego terminu do złożenia wniosku, Sąd I instancji odrzucił przedmiotowy wniosek.
H.D. w zażaleniu na powyższe postanowienie wniósł o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jest to wymóg procesowy, od którego uzależniona jest skuteczność złożenia wniosku, czyli inaczej: możliwość jego merytorycznej oceny przez sąd administracyjny. Wniosek złożony po upływie terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. traktuje się jako spóźniony. W myśl natomiast art. 88 p.p.s.a. - spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zastosował przepis art. 87 § 1 i 88 p.p.s.a. w sposób prawidłowy. Sąd ten trafnie ocenił, że wniosek H.D. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku został złożony po terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. i jako spóźniony podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Jak bowiem wynika z wniosku o przywrócenie terminu, na co zwrócił uwagę Sąd I instancji, skarżący w dniu 11 grudnia 2015 r. przyjechał do siedziby WSA w Lublinie i osobiście przedstawił Prezesowi ww. Sądu powody swojej nieobecności na rozprawie.
W takiej sytuacji należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawidłowo przyjął, że przyczyna uchybienia terminu do podjęcia czynności procesowej tj. złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku, ustała w dniu 11 grudnia 2015 r. bowiem właśnie w tej dacie ustała przeszkoda do złożenia tego wniosku. Tym samym mając na uwadze fakt, iż siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu o sporządzenie uzasadnienia wyroku zaczął biec od dnia 11 grudnia 2015 r., a upłynął w dniu 18 grudnia 2015 r. to wniosek skarżącego złożony dopiero w dniu 30 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego) podlegał odrzuceniu, jako spóźniony - stosownie do art. 88 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny jedynie na marginesie zaznacza, że w zawiadomieniu o rozprawie z dnia 23 października 2015 r. (k. 43 akt sądowych), które skarżący odebrał w dniu 28 października 2015 r. (k. 46 akt sądowych) w pkt 3 zostało zawarte pouczenie, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
PM