Uzasadnienie
Wyrokiem z 5 stycznia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1897/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. C.-M. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] lipca 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej.
Po zapoznaniu się z aktami sprawy w siedzibie sądu w [...] sierpnia 2017 r., pismem z [...] sierpnia 2017 r. skarżący zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 5 stycznia 2017 r., wnosząc zarazem o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności. W uzasadnieniu wniosku skarżący podkreślił, że nie został zawiadomiony o terminie rozprawy i nie posiadał wiedzy o wydanym wyroku. Wyjaśnił, że prowadzi we własnym domu działalność gospodarczą – wynajem pokoi i korespondencja sądowa najprawdopodobniej została wydana przebywającemu w domu klientowi. Osoba ta powyższej korespondencji mu nie przekazała i skarżący nie posiada wiedzy co się z nią stało. Podniósł ponadto, że podpis na potwierdzeniu odbioru jest nieczytelny, można z niego odczytać prawdopodobne imię "[...]", jednakże na przestrzeni ostatniego roku skarżący nie zatrudniał osoby o takim imieniu.
Zarządzeniem z 7 sierpnia 2017 r. Sąd wezwał Naczelnika Urzędu Pocztowego w Zakopanem do nadesłania w terminie 3 dni uwierzytelnionego odpisu z urzędowego dokumentu – rejestru pocztowego, będącego potwierdzeniem wydania przesyłki rejestrowej [...] ze wskazaniem z imienia i nazwiska osoby której ją wydano oraz podstawy tego wydania.
W dniach [...] i [...] sierpnia 2017 r. (data wpływu do Sądu), operator wyznaczony udzielił odpowiedzi, do której załączył uwierzytelnioną "Kartę doręczeń przesyłek poleconych" z dnia [...] listopada 2016 r., gdzie pod pozycją nr [...] wskazany został nr nadawczy korespondencji rejestrowej [...] – zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy. Odbiór ww. korespondencji podpisała [...] – dorosły domownik – wskazana jako siostra.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 stycznia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1897/16. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący został w sposób prawidłowy zawiadomiony o terminie rozprawy, bowiem jak wynika z nadesłanego dokumentu, odbiór ww. korespondencji podpisała [...] – dorosły domownik – wskazana jako siostra. Tym samym, zdaniem sądu, nie było podstaw do uznania, że doręczenie zawiadomienia o terminie rozprawy było nieskuteczne, a zatem skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu.
Od tego postanowienia skarżący złożył zażalenie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także zwolnienie z opłat sądowych. Zarzucił naruszenie art. 86 § 1 oraz art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.); dalej: p.p.s.a. W uzasadnieniu wskazał, że [...] nie jest ani jego siostrą ani domownikiem.
Załączył potwierdzenie zameldowania na pobyt stały z [...] września 2017 r., w którym nie widnieje nazwisko osoby odbierającej zdaniem sądu przesyłkę – [...]. Dołączył także oświadczenie swoich rodziców, że [...] nie jest ich córką ani siostrą skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W rozpoznawanej sprawie strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku oddalającego skargę wraz z uzasadnieniem. Sąd odmówił przywrócenia terminu stwierdzając, że z akt sprawy wynika, iż przesyłkę zawierającą zawiadomienie o terminie rozprawy odebrała osoba będąca siostrą skarżącego, a więc skarżący został powiadomiony prawidłowo i w związku z tym uchybienie terminu jest efektem jego winy. W uzasadnieniu zażalenia od tego postanowienia skarżący wskazał, że osoba uznana przez sąd za siostrę skarżącego nie jest jego siostrą. Na potwierdzenie tego dołączył potwierdzenie zameldowania na pobyt stały, w którym nie widnieje nazwisko osoby odbierającej zdaniem sądu przesyłkę oraz oświadczenie swoich rodziców, że [...] nie jest ich córką ani siostrą skarżącego.
W związku z tym, że kwestia, która leżała u podstaw wydania zaskarżonego postanowienia, tzn. odbiór przesyłki z sądu, nie została dostatecznie wyjaśniona – skarżący twierdzi bowiem, że nie ma siostry o nazwisku, które wskazał sąd, zaskarżone postanowienie należało uchylić. Sąd rozpoznając ponownie sprawę powinien przede wszystkim jednoznacznie wyjaśnić komu doręczono zawiadomienie o terminie rozprawy i w zależności od tych ustaleń sformułować odpowiednie rozstrzygnięcie.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.