Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Go 67/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu wniosku A. Sp. z o.o. w M. (dalej "skarżąca"), odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z [...] listopada 2018 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry.
Sąd stwierdził, że skarżąca poprzestała jedynie na przedstawieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, odstępując od jakiegokolwiek uzasadnienia czy uargumentowania wniosku. Brak uzasadnienia nie pozwolił Sądowi na ocenę, czy wykonanie decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji spowoduje tak daleko idące skutki musi się bowiem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej strony, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku, a także dodatkowo ponoszonych wydatkach. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania decyzji w całości, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. przez błędne zastosowanie skutkujące odmową wstrzymania wykonania decyzji, pomimo że sytuacja majątkowa spółki wskazuje, że wykonalność decyzji może spowodować znaczną szkodę.
Wnioskująca spółka wskazała, że nałożona kara pieniężna wynosi łącznie 36.000 zł, co czyni prawdopodobnym egzekwowanie jej z nieruchomości. To zaś oznacza, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować skutki trudne do odwrócenia i uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. To mogłoby zaś doprowadzić do utraty przez nią czynności finansowej, a w konsekwencji powstania znacznej szkody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym wskazać, że z wnioskowego charakteru powyższej instytucji wynika, że wnioskodawca powinien w taki sposób wykazać okoliczności sprawy, aby uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji może skutkować podanymi powyżej konsekwencjami.
Warunkiem udzielenia ochrony tymczasowej jest uprawdopodobnienie przez stronę wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzić przy tym należy, że za wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudnymi do odwrócenia skutkami są zaś takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 379).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie Sąd I instancji stwierdził, że skarżąca we wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej nie przedstawiła żadnych okoliczności przemawiających za zasadnością zastosowania tej instytucji. We wniosku spółka nie powołała się bowiem na żadne okoliczności świadczące o spełnieniu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Dopiero w zażaleniu spółka podała, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia wysokość nałożonej kary (36.000 zł), co czyni prawdopodobnym egzekwowanie jej z nieruchomości, czyli spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem NSA gołosłowne powołanie się na to, że spółka nie posiada środków na pokrycie ww. kary, co skutkować będzie tym, że kara będzie musiała być egzekwowana z nieruchomości, bez wykazania sytuacji majątkowej spółki, uniemożliwia ocenienie, czy faktycznie zaszły przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Skoro więc skarżąca nie przedstawiła swojej sytuacji majątkowej, to uniemożliwiła Sądowi I instancji ocenienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Słusznie więc WSA odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.