Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 310/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę R. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z 19 stycznia 2021 r. w przedmiocie wymiany zagranicznego prawa jazdy.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącej Wydziału III z 14 lipca 2022 r. został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi - wpisu sądowego w kwocie 200 złotych od skargi na ww. decyzję SKO w Jeleniej Górze.
Odrzucając skargę WSA stwierdził, że zakreślony termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie z dniem 26 lipca 2022 r. (wtorek). Z akt sprawy wynika bowiem, że mimo wezwania strona skarżąca w zakreślonym terminie wpisu nie uiściła. Skarżący uiścił kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi w dniu 27 lipca 2022 r., a więc już po upływie zakreślonego 7-dniowego terminu.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając orzeczenie w całości oraz zarzucając naruszenie art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., art. 220 § 1 i 3p.p.s.a. poprzez ich błędne zastosowanie i uznanie, że uzupełnienie opłaty od skargi nastąpiło po upływie terminu, podczas gdy opłata została uzupełniona ostatniego dnia terminu, tj. 26 lipca 2022 r., co skutkować powinno przyjęciem skargi do merytorycznego rozpoznania. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o dopuszczenie jako dowodu potwierdzenia uiszczenia opłaty z dnia 26 lipca 2022 r.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w ostatnim dniu terminu, tj. 26 lipca 2022 r. w punkcie uiszczania przelewów została opłacona wymagana kwota, na co strona otrzymała stosowne potwierdzenie.
Do zażalenia skarżący załączył potwierdzenie przelewu wpisu sądowego od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 § 2 zd. 1 p.p.s.a.) Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało skutecznie doręczone skarżącemu 19 lipca 2022 r. (k. 22 akt sądowych), a zatem termin do dokonania czynności upływał z dniem 26 lipca 2022 r. Sąd pierwszej instancji, odrzucając skargę stwierdził, że wpis w niniejszej sprawie został uiszczony po terminie, tj. w dniu 27 lipca 2022 r., co wynikało z wydruku polecenia przelewu (k. 23 akt sądowych). W związku powyższym Sąd pierwszej instancji odrzucił wniesioną skargę, jako opłaconą po terminie.
Ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że momentem mającym znaczenie dla oceny daty uiszczenia opłaty sądowej przelewem, jest moment złożenia dyspozycji przez stronę, a nie dzień realizacji przelewu (czyli zaksięgowania wpłaconej kwoty pieniężnej na rachunku bankowym zleceniobiorcy). Przy uiszczeniu opłaty przelewem decyduje data wykonania operacji przeksięgowania środków z jednego rachunku bankowego na drugi, a zatem data złożenia przez stronę zlecenia dokonania przelewu w banku lub instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń, pod warunkiem, że w tej dacie, a przynajmniej przed upływem terminu do wniesienia opłaty, saldo rachunku było wystarczające na pokrycie tej kwoty. Nie ma wówczas znaczenia to, kiedy bank lub instytucja finansowa faktycznie wykonała polecenie przelewu (por. postanowienia NSA: z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II GSK 376/15; z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I GSK 117/13; z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt I FZ 617/05; z dnia 18 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 878/05; z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I FZ 144/14 oraz postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 2004 r. sygn. akt II CZ 38/04).
Analiza judykatury w omawianym zakresie prowadzi do wniosku, że celem uznania, iż datą istotną dla stwierdzenia, że wpis został uiszczony w terminie, jest data zlecenia przelewu, a nie data jego wykonania przez bank zlecającego, jest uniknięcie zamknięcia drogi sądowej w sytuacji, gdy podmiot dokonał wszystkich zależnych od siebie czynności w celu wykonania wezwania w terminie, zaś faktyczna realizacja płatności nastąpiła po terminie z przyczyn leżących wyłącznie po stronie banku (głównie ze względu na odgórnie określone pory realizacji przelewów). W takim przypadku przyjęło się uważać, że złożenie polecenia przelewu w terminie oznacza wypełnienie wezwania w terminie, jeśli strona posiadała w momencie składania zlecenia (lub najpóźniej przed upływem terminu do wniesienia opłaty) odpowiednie środki na rachunku na pokrycie tej opłaty, a przelew został rzeczywiście zrealizowany.
W tym miejscu należy podkreślić również, że na etapie orzekania przez Sąd I instancji, w aktach sprawy znajdował się jedynie wydruk zaksięgowanej pod poz. 4960 wpłaty (karta akt sądowych – nr 23), na którym wskazana była data wpływu należności na rachunek bankowy sądu przypadająca na dzień 27 lipca 2022 r. W chwili wydawania postanowienia odrzucającego skargę z powodu nieuzupełnienia jej braku fiskalnego, Sąd I instancji nie dysponował żadnym innym dowodem, wskazującym na rzeczywistą datę uiszczenia brakującego wpisu. Tym samym data złożenia dyspozycji przelewu nie była znana WSA. Dopiero na etapie wniesienia zażalenia skarżący dołączył kserokopię potwierdzenia przelewu, jednakże z niewyraźną datą (karta akt sądowych nr 44 oraz 51).
W związku z powyższym Sąd I instancji będzie zobowiązany do zbadania załączonego do zażalenia dowodu złożenia dyspozycji przelewu w punkcie [...], a w sytuacji uznania, że z załączonego dokumentu nie można w sposób niepozostawiający wątpliwości ustalić daty dokonania zlecenia przelewu realizującego przedmiotowe wezwanie Sądu, wezwie skarżącego do nadesłania dowodu z wyraźnie oznaczoną, czytelną datą dokonania tej czynności.
W świetle przedstawionych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.