Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 września 2017 r. odrzucił skargę P Sp. z o.o. w K na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.
Sąd I instancji podał, że zarządzeniem z 18 sierpnia 2017r. spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego uprawnienie wiceprezesa do podpisania skargi (wniesionej 18 lipca 2017r.) w dacie jej sporządzenia, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, jeżeli zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusz lub występującego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. W odpowiedzi na wezwanie spółka nadesłała informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców pobraną na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1203; dalej: ustawa o KRS), stan na dzień 17 czerwca 2015 r. Zgodnie z przedstawioną informacją ostatniego wpisu do rejestru dokonano w dniu 5 listopada 2014r. oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców pobraną na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, stan na dzień 31 sierpnia 2017r.
Zgodnie z przedstawioną informacją ostatniego wpisu do rejestru dokonano w dniu 23 sierpnia 2017r. Jednocześnie złożono oświadczenie podpisane przez wiceprezesa, według którego sposób reprezentacji spółki od daty złożenia skargi nie uległ zmianie.
WSA odrzucił skargę uznając, że żaden z przedstawionych odpisów z KRS nie obejmuje daty 18 lipca 2017 r., a oświadczenie prezesa zarządu nie stanowi uzupełnienia braku formalnego skargi.
Spółka złożyła zażalenie na postanowienie Sądu I instancji. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 29 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., i wniosła o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy albo organ osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Brak w tym zakresie jest brakiem formalnym, uzupełnianym w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy stanowi, że sąd administracyjny odrzuca skargę w sytuacji, gdy strona nie usunęła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przytoczne przepisy prawa nie określają, jaki konkretnie musi być dokument, z którego wynika umocowanie. W rozpoznawanej sprawie dokumentem potwierdzającym takie umocowanie będzie odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, bowiem w myśl art. 3 ustawy o KRS rejestr obejmuje podmioty, na które przepisy ustaw nakładają obowiązek uzyskania wpisu do tego Rejestru, a spółka z ograniczoną odpowiedzialnością podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorców.
Ponadto należy zwrócić uwagę, że w ustawie o KRS dodano art.
4. pkt 4aa, który obowiązuje od dnia 1 stycznia 2012 r. Od tej daty pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3, jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze określone w § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i sposobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego i wydawania kopii dokumentów z katalogu, a także struktury udostępnianych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz cech wydruków umożliwiających ich weryfikację z danymi w Rejestrze (Dz.U. Nr 297, poz. 1760).
Należy również wskazać, że Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 8 listopada 2007 r. (sygn. akt III CZP 92/07, OSNC 2008/11/126 z glosą aprobującą R. Uliasza, lex/el. 2008) stwierdził, że do wykazania, że osoby działające jako organ osoby prawnej są uprawnione do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, nie jest konieczne, aby aktualny bądź zupełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego był sporządzony według stanu na dzień wystawienia dokumentu pełnomocnictwa procesowego. Ponadto Sąd Najwyższy podkreślił, że w sytuacji, w której okres pomiędzy datą sporządzenia dokumentu pełnomocnictwa, a datą dotyczącą stanu rejestru, według którego został wydany odpis, jest nadmiernie długi albo w okolicznościach sprawy powstaną wątpliwości, co do aktualności wynikających z odpisu danych w chwili sporządzenia dokumentu pełnomocnictwa, to w takim wypadku w grę wchodzi podjęcie czynności sprawdzających.
Pogląd ten znajduje odpowiednie zastosowanie na tle uregulowań ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 606/09, z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt I GZ 40/14).
W rozpoznawanej sprawie zasadne było wezwanie spółki do nadesłania dokumentu określającego uprawnienie wiceprezesa do podpisania skargi, ponieważ nie było takiego dokumentu w aktach sprawy. Jednakże brak było podstaw do uznania, że spółka nie zastosowała się do wezwania Przewodniczącego Wydziału nadsyłając informacje odpowiadające odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców pobrane na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, stan na dzień 17 czerwca 2015 r. oraz stan na dzień 31 sierpnia 2017r. wraz z oświadczeniem prezesa, według którego sposób reprezentacji spółki od daty złożenia skargi nie uległ zmianie.
Ze złożonych przez skarżącą dokumentów wynika że w dniu złożenia skargi wiceprezes był uprawniony do samodzielnej reprezentacji spółki. W dziale drugim informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców z dnia 17 czerwca 2015 r. widnieje wpis "spółkę reprezentuje i podpisuje w jej imieniu każdy z członków zarządu samodzielnie, także w wypadku zarządu wieloosobowego". Identyczny wpis widnieje w informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców z dnia 31 sierpnia 2017 r. Ponadto trzeba zwrócić uwagę na treść oświadczenia prezesa zarządu spółki z dnia 1 września 2017r. z którego wynika, że od dnia złożenia skargi sposób reprezentacji nie ulegał zmianie.
Z przedstawionych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.