Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 232/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), odrzucił skargę J. S. na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania unijnego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem z dnia 4 lutego 2016 r. J. S. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia [...] grudnia 2015 r., poprzez wskazanie adresu uczestnika postępowania T. S., złożenie 1 odpisu skargi wraz z załącznikami oraz złożenie oryginałów załączników do skargi bądź ich odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika skarżącego, będącego adwokatem albo radcą prawnym, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W wyznaczonym terminie skarżący wyjaśnił, że z uwagi na brak kontaktu z T. S. nie może wskazać jego aktualnego adresu. Ponadto skarżący nadesłał poświadczony za zgodność z oryginałem przez notariusza odpis protokołu kontroli podatkowej, będący załącznikiem do skargi oraz jeden egzemplarz fotokopii postanowienia sądu rejonowego o wpisie do Krajowego Rejestru Sądowego: Rejestru Dłużników Niewypłacalnych.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, Sąd I instancji stwierdził, że skarga zawierała braki formalne, bowiem skarżący wniósł skargę w jednym egzemplarzu, bez odpisu. Tymczasem w sprawie oprócz skarżącego i organu występuje również uczestnik postępowania – T. S., któremu powinien być doręczony odpis skargi. Brak odpisu skargi stanowi zatem brak formalny uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu.
Sąd powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych, zgodnie z którym, gdy w sprawie oprócz organu występują także inne strony i uczestnicy postępowania, wówczas brak odpisów skargi stanowi brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić - w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania - do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w uchwale NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie I OPS 13/13, według której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i skierowanie sprawy do dalszego procedowania.
W uzasadnieniu skarżący podniósł m.in., że uczestnik postępowania od 2013 r. przebywa za granicą w nieznanym skarżącemu miejscu. Z tego powodu nigdy nie był stroną w rozpoznawanej sprawie. Skarżący zaznaczył, że do organu wraz ze skargą przesłana była jej kopia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, z kolei art. 47 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie brakiem formalnym nieuzupełnionym w terminie był brak odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi w zakreślonym terminie było jej odrzucenie stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Powyższe stanowisko Sądu I instancji pozostaje w zgodzie z poglądem wyrażonym w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której NSA przyjął, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Wobec powyższego należało stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Na zmianę tej oceny nie mogła mieć więc wpływu okoliczność podnoszona w zażaleniu, że wraz ze skargą została nadana również jej kopia. Kopia skargi nie została bowiem przekazana do Sądu, stąd prawidłowo wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu.
Odnosząc się do argumentu skarżącego, że uczestnik postępowania nie odbierał kierowanej do niego korespondencji i w związku z powyższym nie może być uznany za stronę postępowania, należy zauważyć, że zaskarżona do Sądu I instancji decyzja zobowiązywała J. S. i T. S. solidarnie do zwrotu dofinansowania. Niewątpliwie zatem zaskarżona decyzja dotyczy interesu prawnego T. S., który brał udział w postępowaniu administracyjnym, gdyż organy doręczały mu wydawane w sprawie rozstrzygnięcia. Nie ma przy tym znaczenia, że w związku z nieodbieraniem przesyłek stosowano fikcję doręczenia zgodnie z art. 44 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z powyższego wynika, że na podstawie art. 33 § 1 p.p.s.a. T. S. jest uczestnikiem postępowania na prawach strony i należało doręczyć mu odpis skargi. Skarżący nie nadsyłając odpisu skargi, pomimo wezwania Sądu, uniemożliwił dokonanie doręczenia tego odpisu uczestnikowi postępowania, a co za tym idzie nadania sprawie dalszego biegu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.