Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 15 września 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 441/14 pozostawił bez rozpoznania wniosek I. Sp. z o.o. w G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi tej spółki na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.
W treści skargi kasacyjnej na postanowienie WSA w W. o odrzuceniu skargi pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, z uwagi na ciężką sytuację finansową, w jakiej znajduje się spółka.
Zarządzeniem z 18 maja 2015r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania wypełnionego formularza o przyznanie prawa pomocy (PPPr) - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wezwanie zostało doręczone (w trybie zastępczym) pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 czerwca 2015r., a termin na wykonanie zarządzenia upłynął z dniem 18 czerwca 2015r.
Powyższe wezwanie zostało wysłane na wskazany w skardze kasacyjnej adres pełnomocnika skarżącej.
Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej ww. wezwanie wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 28 maja 2015r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, a zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę powtórnie awizowano 5 czerwca 2015r. ponieważ pełnomocnik skarżącej przesyłki nie odebrał, zwrócono ją Sądowi.
Zarządzeniem z 25 czerwca 2015r, referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, ponieważ pełnomocnik nie złożył go na urzędowym formularzu "PPPr".
Od powyższego zarządzenia pismem z 13 lipca 2015r. skarżąca wniosła sprzeciw, jednakże nie dołączając wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr. W treści pisma wskazała, że postanowienie jest niezasadne, wydane na podstawie błędnych ustaleń stanu faktycznego oraz dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Skarżąca podkreśliła, że pełnomocnikowi nigdy nie została doręczona przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie doręczono również do kancelarii zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, a spółka nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniedbań ze strony doręczyciela przesyłek pocztowych.
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone w sposób zastępczy w dniu 11 czerwca 2015 r. Wobec tego, że mimo wezwania skarżąca nie złożyła wniosku sporządzonego na wymaganym formularzu, jak również nie został on załączony do sprzeciwu z dnia 13 lipca 2015 r., należało pozostawić wniosek bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła I. Sp. z o.o. wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i zwolnienie od koszów sądowych całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżąca, wobec złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, została wezwana do wypełnienia i nadesłania go na urzędowym formularzu. Wezwanie zostało przesłane skarżącej i awizowane w dniu 28 maja 2015 r., a następnie ponownie awizowane w dniu 5 czerwca 2015 r. i zwrócone do Sądu w dniu 22 czerwca 2015 r. Oznacza to, że zgodnie z art. 73 p.p.s.a. wezwanie to wraz z pouczeniem o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania, zostało skutecznie doręczone (doręczenie zastępcze) skarżącej w dniu 18 czerwca 2015 r. Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Należy zauważyć, że skarżąca w żaden sposób nie podważyła prawidłowości doręczenia zastępczego.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prawidłowo pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Ponadto podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje kontroli zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia, uwzględniając stan faktyczny i prawny z daty orzekania przez Sąd pierwszej instancji. Stwierdzić również trzeba, iż postępowanie sądowe, w tym postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. Skoro skarżąca uchybiła temu obowiązkowi, co jest bezsporne i zostało wyjaśnione powyżej, to argumentacja zawarta w zażaleniu pozostaje bez znaczenia dla oceny trafności kontrolowanego rozstrzygnięcia. Zauważyć również trzeba, iż pozostawienie bez rozpoznania przedmiotowego wniosku, nie stoi na przeszkodzie złożeniu przez skarżącą ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy we właściwej formie.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.