Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 695/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), po rozpoznaniu wniosku P. Sp. z o.o. Spółki komandytowej z siedzibą w W., odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia [...] lutego 2016 r., w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że P. Sp. z o.o. Spółka komandytowa wraz ze skargą na wyżej powołaną decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że z jej udziałem toczy się ponad 100 postępowań w analogicznych sprawach w całej Polsce. Około 70 spraw zakończyło się decyzjami ostatecznymi. Dotychczas wydane decyzje odnośnie kar opiewają na łączną kwotę 1.572.000 zł. Spółka podniosła, że nie dysponuje obecnie majątkiem pozwalającym na zaspokojenie nałożonych kar, a na skutek zatrzymania urządzeń do gier przez służbę celną, musiała zaprzestać działalności operacyjnej, przez co nie jest w stanie uzyskiwać przychodów.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, Sąd I instancji stwierdził, że przedmiotowy wniosek spółki nie zawiera szczegółowego uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, przedstawione stanowisko nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku, a argumentacja skarżącej jest tylko hipotetyczna. Groźba rzeczywistej szkody, zdaniem WSA, nie została w żaden sposób uprawdopodobniona. Sąd wskazał, że strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Dokumenty załączone do skargi tego nie potwierdzają. W aktach sprawy brak jest bowiem dokumentów, które uprawdopodabniałyby stanowisko zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zobowiązującej do zapłaty kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł. Skarżąca nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej aktualną i rzeczywistą kondycję finansową, przez co nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może prowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania byłoby uzasadnione.
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że skarżąca nie wskazała konkretnych okoliczności wystarczających do uznania, iż zachodzi wysokie prawdopodobieństwo wyrządzenia jej znacznej szkody w razie wykonania zaskarżonej decyzji, podczas gdy z załączonych dowodów wynikało, że spółka w razie przymusowego wykonania zaskarżonej decyzji i innych ostatecznych decyzji ją obciążających nie byłaby w stanie dalej prowadzić działalności gospodarczej. Ponadto spółka zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie.
W uzasadnieniu zażalenia spółka powołała się przede wszystkim na zaprzestanie działalności gospodarczej, wielość nałożonych kar pieniężnych w łącznej wysokości 1.572.000 zł oraz prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i z tych przyczyn podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie wymierzenia skarżącej spółce kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd I instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. WSA wskazał, że w aktach sprawy brak jest dokumentów uprawdopodobniających stanowisko zawarte we wniosku i obrazujących aktualną i rzeczywistą kondycję finansową skarżącej spółki, przez co nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że istotnie, brak wykazania należycie uprawdopodobnionych okoliczności przemawiających za spełnieniem ustawowych przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej stoi na przeszkodzie pozytywnemu rozpatrzeniu złożonego wniosku. Załączone do wniosku o wstrzymanie dokumenty w postaci: bilansu na dzień 31 maja 2015 r., rachunku zysków i strat (porównawczego) na dzień 31 maja 2015 r. oraz zestawienia 67 decyzji wymierzających spółce kary pieniężne w łącznej wysokości 1.572.000 zł nie stanowią, w ocenie NSA, o spełnieniu przez spółkę ustawowych przesłanek we wskazanym zakresie.
Zasadnie zatem przyjął Sąd I instancji, że w związku z niewykazaniem okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., złożony wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził ponadto, że samo wykazanie straty z działalności gospodarczej nie stanowi wystarczającej przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strata powstaje bowiem wskutek uzyskania nadwyżki kosztów nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych, wobec czego powstanie w jednym roku rozliczeniowym straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej. Skarżąca, ograniczając się jedynie do twierdzeń o charakterze ogólnym, nie dokonała próby określenia, jakie konkretnie skutki albo jaką szkodę może wywołać wykonanie decyzji, nie sposób więc uznać, żeby uprawdopodobniła wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Należy również zaznaczyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania nie może być oparty na przekonaniu strony o "wysokim prawdopodobieństwie uchylenia zaskarżonej decyzji", a zatem o jej wadliwości. W toku postępowania wpadkowego dotyczącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dokonuje się bowiem kontroli legalności tej decyzji, tylko bada się złożony wniosek pod kątem wystąpienia przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej.
Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.