Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z dnia 6 października 2014 r. sygn. akt IIISA/Łd 565/14 oddalił wniosek G. M. Ł. o zmianę postanowienia z dnia 19 sierpnia 2014 r. odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji Zarządu Województwa Ł. z dnia 6 maja 2014 r. w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podał, że skarżąca Gmina stwierdziła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do trudnych do odwrócenia następstw. Środki do zwrotu określone w decyzji nie zostały zaplanowane w budżecie na 2014r. i przy dołożeniu należytej staranności nie mogły być nawet zaplanowane. Aktualnie jest ostatni kwartał roku budżetowego i kończy się realizacja większości wydatków inwestycyjnych. Egzekucja zaskarżonej decyzji poprzez zajęcie rachunku bankowego spowodowałaby brak środków finansowych lub ich poważne ograniczenie na bieżącą realizację zadań własnych i zleconych gminie, co pociągnęłoby za sobą niezrealizowanie założeń budżetu.
Zachodzi zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody i powstania nieodwracalnych skutków faktycznych i prawnych w budżecie, które nie będą mogły być zrekompensowane poprzez późniejszy zwrot środków (nie nastąpi to w bieżącym roku budżetowym). Ponadto podkreślono, że zaskarżona decyzja nie jest jedyną skierowaną do gminy, w której określono jej kwoty przypadające do zwrotu. Zdaniem Sądu pierwszej instancji okoliczności podniesione w rozpoznawanym wniosku nie dają podstawy do zmiany lub uchylenia postanowienia z dnia 19 sierpnia 2014 r. Chociaż uzasadnienie wniosku jest bardziej obszerne niż poprzednio, to nie można uznać, że wskazane przez Gminę okoliczności uprawdopodobniają w sposób należyty wystąpienie jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.,dalej p.p.s.a.) tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Gmina, nie podając żadnych konkretnych okoliczności, w sposób ogólny powołała się na możliwość niezrealizowania założeń budżetu na 2014 r. i możliwy negatywny wpływ na płynność finansową gminy oraz brak zaplanowania w budżecie na 2014 r. środków do zwrotu określonych w zaskarżonej decyzji i wpływ wyegzekwowanej kwoty na planowanie budżetu na rok następny. Mając na uwadze wymienione okoliczności Sąd pierwszej instancji stwierdził, że Gmina nie wykazała konieczności zastosowania ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Gmina M. Ł. zażaleniem zaskarżyła powyższe postanowienie Sądu pierwszej instancji, w którym zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli stwierdzi, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie Sądu wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji ma jednak charakter wyjątkowy gdyż stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której samo wniesienie skargi i odpowiednio skargi kasacyjnej nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W związku z powyższym obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na stronie, która domaga się wydania takiego orzeczenia.
Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może w każdym czasie uchylić lub zmienić w razie zmiany okoliczności. Wnioskodawca wnosząc o zmianę postanowienia sądu wstrzymującego lub odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinien podobnie jak przy pierwszym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uprawdopodobnić, że egzekucja decyzji spowoduje nieodwracalne skutki w sytuacji finansowej wnioskodawcy lub znaczną szkodę. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie z dnia 8 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14).
W rozpoznawanej sprawie Gmina M. Ł. wystąpiła z wnioskiem o zmianę postanowienia Sądu z dnia 19 sierpnia 2014 r. odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji Zarządu Województwa Ł. z dnia 6 maja 2014 r. w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu. W piśmie tym Gmina w sposób ogólny określiła, jakie następstwa mogłyby wyniknąć z wykonania zaskarżonej decyzji podając, że natychmiastowe wyegzekwowanie kwoty dotacji wpłynie na wykonalność budżetu za 2014 r. oraz na planowanie budżetu Miasta na 2015 r. Gmina, jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, nie podała konkretnych okoliczności, na podstawie których należałoby rozważyć wstrzymanie wykonania decyzji lecz powieliła twierdzenia zawarte we wcześniejszym wniosku. Dysponując wyłącznie ogólnymi informacjami Sąd nie mógł zatem stwierdzić, czy w sprawie nastąpiła istotna zmiana okoliczności uzasadniająca wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji uchylenie wcześniejszego postanowienia Sądu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.