Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 487/13, Przewodniczący - sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy nakazał wezwać skarżącego R. Ż. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis wyroku tego Sądu z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 487/13, oddalającego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. Jako podstawę prawną wezwania wskazano art. 234 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192).
R. Ż. złożył zażalenie na wspomniane zarządzenie. Wniósł o "bezpłatne wydanie i przesłanie pisemnego postanowienia wraz z uzasadnieniem". Z uzasadnienia zażalenia wynika, że zdaniem skarżącego wcześniejsze uiszczenie przez niego wpisu sądowego od skargi powinno skutkować wydaniem i przesłaniem mu wyroku wraz z uzasadnieniem bez żądania kolejnych opłat.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Artykuł 227 § 1 p.p.s.a. przewiduje możliwość wniesienia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Zażalenie przysługuje więc na każde zarządzenie przewodniczącego lub postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie kosztów sądowych i to niezależnie od tego, czy strona kwestionuje wysokość opłaty, czy też podstawę żądania tej opłaty.
Zgodnie z art. 234 § 2 zdanie 1 i 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie, a jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Stosownie natomiast do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych - opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 20 grudnia 2013 r. skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013 r. (którym oddalono jego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym) i doręczenie mu odpisu wyroku z uzasadnieniem. Skarżący nie był zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych ani na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 pkt 1 - 3 i art. 240 p.p.s.a.), ani postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). W takiej sytuacji należy uznać, że Przewodniczący - sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy prawidłowo zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2013 r. wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł z tytułu złożenia przez niego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Wbrew stanowisku zawartemu w zażaleniu, w przypadku wydanego na rozprawie wyroku sądu pierwszej instancji oddalającego skargę fakt uprzedniego uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie uprawnia do otrzymania przez stronę odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W takiej sytuacji konieczne jest złożenie stosownego wniosku o doręczenie takiego orzeczenia (art. 141 § 2 p.p.s.a.), a następnie uiszczenie opłaty kancelaryjnej z tego tytułu (art. 234 § 2 p.p.s.a.), skoro skarżący nie należy do żadnej ze wskazanych w art. 239 p.p.s.a. kategorii podmiotów, które nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
PG