Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił D. A. Spółce z o.o. w W. przyznania prawa pomocy zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] maja 2014 r., w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych.
Sąd I instancji wskazał, że skarżąca spółka zwróciła się o przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z opłaty od skargi kasacyjnej podając, że przedmiotem działalności spółki jest działalność rolnicza, jednak aktualnie poza obsługą korespondencji, której koszty ponosi z własnych środków jej prezes, nie prowadzi żadnej innej działalności. Podejmowane są natomiast działania mające na celu sprzedaż gospodarstwa w całości lub w części. Wyjaśniła, że konta bankowe spółki zostały zajęte przez urząd skarbowy. W części wniosku obejmującej majątek i dochody spółka wskazała, że jej kapitał zakładowy ma wartość ujemną (-540.125,11 zł), wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok wynosi 7.794.375,94 zł, a za ostatni rok obrotowy odnotowała stratę w wysokości (-) 125.704,30 zł. Stan środków na rachunku bankowym wynosi "0". Do wniosku spółka załączyła listę blokad środków na rachunku bankowym, prowadzonym przez Bank Spółdzielczy w B. na łączną kwotę 189.356,20 zł (ostatnia blokada z dnia 29 maja 2017 r.).
Oświadczyła również, że zwrot podatku akcyzowego w wysokości 2.000 zł dokonany w kwietniu 2017 r. na rzecz spółki nastąpił na rachunek pracownika spółki, w związku z czym wezwanie z dnia 2 czerwca 2017 r. do uzupełnienia wniosku w zakresie złożenia wyciągu z rachunku bankowego, na który nastąpił zwrot jest bezprzedmiotowe. Ponadto wyjaśniła, że ze zwróconej kwoty, sumę 1.300 zł przeznaczyła na opłatę kosztów sądowych w 9 sprawach zawisłych przed WSA w W..
Sąd I instancji przywołując treść przepisów art. art. 246 i art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wskazał w pierwszej kolejności, że z wysokość ciążących na stronie kosztów sądowych to wydatek w wysokości 100 zł - wpis sądowy od skargi kasacyjnej.
W ocenie Sądu nie zachodziły przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Strona jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, posiada majątek znacznej wartości, nie znajduje się w stanie upadłości czy likwidacji. Według oświadczeń złożonych we wniosku spółka posiada majątek trwały o wartości 7.705.605,65 zł i w roku 2016 odnotowała stratę w wysokości -125.794,30 zł. Z przedłożonych przez spółkę dokumentów finansowych w postaci bilansu za 2016 rok wynikało z kolei, iż wypracowała w roku 2016 wyższe przychody netto ze sprzedaży – 57.883,50 zł w stosunku do analogicznych przychodów z roku 2015 – 31.221,71 zł, jak również wyższe przychody finansowe – 15.448,14 zł w stosunku do roku poprzedniego – 338,96 zł. Z oświadczenia złożonego przez stronę wynikało także, iż otrzymała ona zwrot podatku akcyzowego w wysokości 2000 zł. Ponadto, Sąd I instancji z urzędu wziął pod uwagę informacje ujawnione w toku innych postępowań o prawo pomocy zainicjowanych przez spółkę, zgodnie z którymi: w roku 2015 uzyskała dofinansowanie ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" w wysokości 288.000,00 zł (postanowienie WSA w W. z dnia 3 sierpnia 2016 r. o sygn. akt V SA/Wa 157/16), otrzymała kredyt kupiecki oraz dofinansowanie od swojego wspólnika w kwocie łącznie 83.208 zł (postanowienie WSA w W. z dnia 8 grudnia 2016 r. o sygn. akt III SA/Wa 2830/16).
Konkludując, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że strona osiągała znaczne zyski jak również posiada majątek o wartości znacznie przekraczającej wysokości wpisu sądowego w sprawie wobec czego brak było podstaw do uznania nie miała dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
D. A. Spółka z o.o. w W. zażaleniem zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie i orzeczenie o przyznaniu jej prawa pomocy. Strona wskazała, że jej trwała i niekorzystna sytuacja prawna i faktyczna, na którą składa się między innymi niemożność zbycia majątku uzasadnia żądanie przyznania spółce zwolnienia od kosztów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym, w takim jak domagała się strona skarżąca formułując wniosek o zwolnienie jej z opłaty od skargi kasacyjnej, stosownie do treści art. 246 § 2 pakt 2 p.p.s.a., wymaga od strony domagające się przyznania takiego uprawnienia wykazania, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Ocenie sądu rozpoznającego wniosek podlega zatem wykazana sytuacja finansowa wnioskodawcy w aspekcie jego możliwości płatniczych i zdolności do dyspozycji posiadanym majątkiem względem ogólnego obowiązku określonego w art. 214 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, za trafną należy uznać ocenę wniosku skarżącej spółki o przyznanie jej prawa pomocy, jakiej dokonał Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu.
Skarżąca spółka, jak zasadnie wywiódł Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., nie wykazała, iż nie dysponuje dostatecznymi środkami pozwalającymi jej na poniesienie kosztów postępowania sądowego, na które, na aktualnym etapie sprawy, składają się wyłącznie konieczność uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 złotych.
Wykazana przez stronę sytuacja finansowa i materialna spółki, wartość majątku trwałego, poniesione straty w związku z prowadzoną działalnością oraz wypracowane przychody z tejże działalności w latach 2015 – 2016, jak również ustalenia Sądu I instancji dotyczące wysokości uzyskanej dotacji z budżetu Unii Europejskiej i kredytu kupieckiego, wreszcie okoliczność zwrotu podatku akcyzowego, z którego jak wskazała sama strona była w stanie uiścić opłaty sądowe, a które stanowiły nieco ponad połowę uzyskanego zwrotu, czynią trafną konstatację Sądu I instancji.
Strona skarżąca, uwzględniając wymienione dane finansowe spółki również w aspekcie podnoszonych w zażaleniu niekorzystnych uwarunkowań związanych z niemożnością zbycia sprzętu rolniczego czy nieruchomości, ma możliwość partycypowania w kosztach wywołanego wniesionym przez nią środkiem odwoławczym postępowania kasacyjnego, który sprowadza się wyłącznie do konieczności uiszczenia wpisu w kwocie 100 złotych, a który obiektywnie ujmując może ponieść choćby z kwoty zwróconego jej podatku akcyzowego, co zresztą już czyniła w innych sprawach zawisłych w sądzie administracyjnym, bądź z aktualnie uzyskiwanych przychodów z prowadzonej działalności, która nie jest jak słusznie zauważył Sąd I instancji w stanie upadłości czy likwidacji, a w ramach której powinna mieć na uwadze również koszty prowadzonych spraw sądowych, w których występuje jako strona.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.