Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1532/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., odmówił D. Sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca lub Spółka), wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że w skardze skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na ryzyko utraty płynności finansowej Spółki oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody. Uzasadniając wniosek, skarżąca podniosła, że w 2014 r. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej poniosła stratę w wysokości 65.495,98 zł, a ponadto toczą się przeciwko niej inne postępowania w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych. W tej sytuacji brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i prowadzenie ewentualnego postępowania egzekucyjnego może spowodować, że Spółka będzie zmuszona zakończyć działalność gospodarczą.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, Sąd I instancji stwierdził, że dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, musi oprzeć się na materiale dowodowym, przy czym nie wystarczy jedynie wykazać, że na skutek wykonania decyzji dojdzie do egzekucji znacznej kwoty pieniędzy. Skoro skarżąca dąży do wykazania, że w jej przypadku dojdzie do wyrządzenia znacznej szkody, to dla oceny, czy rzeczywiście w stanie faktycznym sprawy może dojść do szkody majątkowej, konieczne jest odniesienie tej kwoty do stanu majątkowego skarżącej. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. WSA stwierdził, że z rachunku zysków i strat oraz kopii bilansu za rok obrachunkowy 2014 wynika m.in., że w podanym roku spółka poniosła stratę w wysokości 65.495,98 zł. Sąd I instancji podkreślił, że strata z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie jest przesłanką do wstrzymania wykonania decyzji.
Strata powstaje wskutek nadwyżki kosztów uzyskania nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Ponadto skarżąca nie przedstawiła swojej aktualnej sytuacji finansowej, ponieważ złożone dokumenty dotyczą 2014 r. Brak jest przy tym jakiegokolwiek dokumentu wskazującego na stan finansowy skarżącej na dzień złożenia wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Tym samym argumentacja wniosku, że w wyniku uiszczenia kary Spółka utraci płynność finansową, nie zasługuje na uwzględnienie i nie uzasadnia spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Skarżąca spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że w tej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto na podstawie art. 196 p.p.s.a. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia przez NSA.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że w roku 2014 poniosła stratę z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 65.495,98 zł. Podniosła ponadto, że prowadzone są przeciwko niej liczne postępowania egzekucyjne, których przedmiotem jest egzekucja nałożonych na skarżącą kar pieniężnych oraz postępowania ze skarg na decyzje nakładające na skarżącą kary pieniężne. Ponadto ustawodawca nie wymaga, aby skutki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w istocie wystąpiły. Zdaniem skarżącej, brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji grozi jej niebezpieczeństwem utraty płynności finansowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wniosek spółki o wstrzymanie, na podstawie art. 196 p.p.s.a., wykonania zaskarżonego niniejszym zażaleniem postanowienia do czasu rozstrzygnięcia postępowania zażaleniowego nie jest rozpatrywany przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 196 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. O wstrzymaniu wykonania postanowienia decyduje Sąd I instancji przed przekazaniem akt sądowi kasacyjnemu.
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i z tych przyczyn podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie wymierzenia skarżącej spółce kary pieniężnej w wysokości 48.000 zł.
Podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd I instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Jak trafnie stwierdził Sąd I instancji, dokumenty przedstawione przez skarżącą dla zobrazowania jej sytuacji finansowej, to jest rachunek zysków i strat oraz kopia bilansu za rok obrachunkowy 2014 są nieaktualne, dotyczą bowiem sytuacji Spółki sprzed dwóch lat. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym dokumenty obrazujące kondycję finansową wnioskującej strony winny być aktualne w dacie składania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Ponadto powstanie w jednym roku rozliczeniowym straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej. Dla oceny skutków wykonania zaskarżonej decyzji bardziej miarodajna może być wysokość przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej, która w przypadku skarżącej spółki wielokrotnie przewyższa wysokość nałożonej kary.
Nie sposób zatem uznać, by w świetle przedstawionych przez Spółkę nieaktualnych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, uprawdopodobniła ona wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.