Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 12 stycznia 2016 r., sygn. akt II GZ 908/15

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W postanowieniem z dnia 7 października 2015 r. odrzucił zażalenie W S na zarządzenie sędziego sprawozdawcy wzywające do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 26 sierpnia 2015 r., wydanego na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarżący został wezwany do nadesłania stosownych dokumentów źródłowych i oświadczeń w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

W dniu 15 września 2015 r. do Sądu wpłynęło zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie Sędziego sprawozdawcy z dnia 26 sierpnia 2015 r.

WSA w W wyjaśnił, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Przepisy działu dotyczącego środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.

Żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia zarządzenia przewodniczącego wydanego na podstawie art. 255 p.p.s.a. wzywającego do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W związku z powyższym zażalenie podlegało odrzuceniu.

W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako niezasadnego. W ocenie skarżącego p.p.s.a. przewiduje możliwość zaskarżenia zarządzenia wydanego na podstawie art. 255 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania;

1. 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
2. 3) (uchylony);
3. 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
4. 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;
5. 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
6. 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
7. 8) odrzucenie zażalenia;
8. 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
9. 10) ukaranie grzywną.

Możliwość wniesienia zażalenia na zarządzenie wydane w trybie art. 255 p.p.s.a. nie została przewidziana w innych przepisach ustawy procesowej. Prawidłowość tego zarządzenia można kwestionować dopiero na etapie zaskarżenia postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 24 września 2015 r., II OZ 861/15). Zatem dopiero w zażaleniu od postanowienia odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy będzie on mógł ewentualnie podnieść argumenty dotyczące zasadności wezwania go do nadesłania dodatkowych wyjaśnień i dokumentów.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.