Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił Stowarzyszenie [...] w T. (dalej: skarżący) wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu, określającą wysokość dotacji celowej w kwocie [...] zł do zwrotu do budżetu Gminy T. wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia [...] marca 2015 r.
WSA podając motywy odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wyjaśnił, że złożony przez stronę skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnego konkretnego odniesienia do wymaganych ustawą przesłanek, o jakich mowa w dyspozycji art. 61 § 3 p.p.s.a. Stowarzyszenie jedynie w sposób lakoniczny stwierdziło, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie rodziło konieczność zwrotu środków (w kwocie [...] zł + odsetki). Jednocześnie strona wyraziła przekonanie, że środki te zostały wykorzystane zgodnie z prawem i zostały przeznaczone na zimowy wypoczynek dzieci. Zdaniem stowarzyszenia wykonanie spornej decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd byłoby nie tylko niezgodne z prawem, ale i z zasadami współżycia społecznego.
Sąd wskazał, że strona skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów na potwierdzenie swojej aktualnej sytuacji finansowej. Nie wyjaśniła także, jaki jest jej stan majątkowy, czy i jakie ciążą na niej zobowiązania oraz bieżące wydatki. Wskazane zaniechania uniemożliwiły Sądowi ocenę ewentualnych następstw obowiązku zwrotu przez stowarzyszenie otrzymanej kwoty dotacji wraz odsetkami, a tym bardziej stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie się dla niego wiązało z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd I instancji zaznaczył, że podnoszona prze stronę ewentualna wadliwość zaskarżonej decyzji będzie dopiero przedmiotem merytorycznego rozpoznania w sprawie i nie może stanowić przesłanki wstrzymania wykonania takiego aktu. Kwestia ta nie może być bowiem badana na etapie rozstrzygania w postępowaniu wpadkowym.
Ponadto WSA wskazał, że każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Stowarzyszenie [...] w T. złożyło zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciło naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a. W jego ocenie utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia spowodowałoby konieczność zapłaty wartości przedmiotu zaskarżenia przez członków stowarzyszenia z prywatnych środków, co w świetle wskazanej w skardze niezasadności zwrotu kwoty dotacji byłoby wysoce niesprawiedliwe.
Skarżący dołączył do zażalenia stan kont Stowarzyszenia na 2015 i 2016 r., podpisany przez prezesa oraz księgowość Stowarzyszenia [...] w T. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skoro Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. A zatem uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, publ. CBOSA).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo ocenił wniosek skarżącego. Należy podzielić pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie wykazała, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
We wniosku, jak prawidłowo zauważył Sąd I instancji, nie powołano żadnych okoliczności uprawdopodobniających zaistnienie przesłanek przemawiających za zastosowaniem w rozpoznawanej sprawie ochrony tymczasowej. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji bez wskazania konkretnych okoliczności i dowodów na potwierdzenie istnienia przesłanek uzasadniających takie żądanie należy, w świetle dokonanej wyżej wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a., uznać za niewystarczające. Za dowody mogłyby posłużyć dokumenty finansowe, zestawienie dochodów i wydatków oraz przedstawienie rachunków związanych z utrzymaniem Stowarzyszenia. Samo oświadczenie skarżącego o niskich przychodach jest niewystarczające do wykazania przesłanek uprawdopodobniających wstrzymanie wykonania decyzji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został odpowiednio umotywowany. Innymi słowy, strona nie wykazała, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Odnosząc się do danych powołanych w zażaleniu dotyczących stanu kont na 2015 i 2016 rok należy wskazać, że takie informacje mogłyby mieć znaczenie w sprawie o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. Jednakże na obecnym etapie postępowania NSA nie rozpatruje ponownie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, ale bada zgodność z prawem działania Sądu I instancji, a więc rozstrzyga na podstawie stanu, jaki istniał w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zatem przedstawione w zażaleniu dodatkowe informacje oraz załącznik nie mogły podważyć zasadności oceny dokonanej przez Sąd I instancji. Natomiast oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uniemożliwia ponowienia wniosku w razie zmiany okoliczności, co wynika z treści art. 61 § 4 p.p.s.a.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie