Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 563/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. oddalił wniosek L. P. o ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2010 r., w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
Sąd pierwszej instancji, opierając się na danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, uznał, że skarżący nie wykazał aby w jego obecnej sytuacji majątkowej, nie był w stanie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ponieść koszty ustanowienia pełnomocnika z wyboru. W tym zakresie Sąd wskazał, że L. P. posiada stały dochód z tytułu emerytury własnej oraz żony, ma także oszczędności w wysokości około 10.000,00 zł oraz posiada majątek nieruchomy - mieszkanie o pow. 160 m2. Wykazane wydatki skarżącego oscylują w wysokości ok. 2000 zł miesięcznie. Wykazanie oszczędności, swą wysokością przewyższających koszty ustanowienia pełnomocnika z wyboru przemawiało, zdaniem Sądu, za uznaniem, że nawet wydatkując z kwoty uzyskiwanych emerytur na pełnomocnika z wyboru skarżący nie poniesie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zażaleniem L. P. zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy innemu Sądowi.
W uzasadnieniu wskazał, iż w chwili wnoszenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie widział on potrzeby zatrudniania profesjonalnego pełnomocnika. Dopiero odrzucenie skargi z powodu uiszczenia wpisu z uchybieniem terminu spowodowało, że zaistniała w ocenie skarżącego potrzeba reprezentowania go przez adwokata.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Ustanowienie pełnomocnika – adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego - może nastąpić zarówno w ramach prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Tym samym rozpoznanie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu sprowadzało się do zbadania wystąpienia przesłanek określonych w art. 264 § 1 pkt 1 lub 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 1153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a.
Wobec zakresu żądania sformułowanego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, po stronie skarżącego istniał obowiązek wynikający z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej powyżej ustawy, wykazania przez wnioskodawcę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Tym samym skarżący powinien był wykazać, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem i występowaniem w jego imieniu profesjonalnego pełnomocnika.
Analizując wniosek o ustanowienie adwokata, zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, iż skarżący L. P. nie należy do kategorii osób, które z uwagi na swoją niekorzystną sytuację materialną lub majątkową nie są w stanie ponosić kosztów postępowania, kosztów związanych z ustanowieniem wykwalifikowanego pełnomocnika. Okolicznością przemawiającą za takim stanem rzeczy jest posiadanie przez skarżącego oszczędności w wysokości umożliwiającej mu ustanowienie we własnym zakresie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata.
Na marginesie jedynie zauważyć należy, iż nie może być brana pod uwagę okoliczność odrzucenia skargi jako obiektywna przesłanka ustanowienia stronie pełnomocnika z urzędu, w sytuacji gdy wykazuje ona, iż posiada wystarczające środki finansowe, dzięki którym jest w stanie zapewnić sobie profesjonalną reprezentację.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.