Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Go 1020/16, odrzucił zażalenie M. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 27 września 2017 r. o odrzuceniu zażalenia na wcześniejsze postanowienie tego Sądu z dnia 25 maja 2017 r. w sprawie z jej skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Przesyłką nadaną w dniu 16 stycznia 2018 r. skierowano do skarżącej odpis powyższego postanowienia z pouczeniem o możliwości i terminie wniesienia na to postanowienie zażalenia. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki, skarżąca nie podjęła jej w terminie, co skutkowało zwrotem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zarządzeniem z dnia 14 lutego 2018 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Gorzowie Wielkopolskim, działając na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), odpis postanowienia z dnia 11 stycznia 2018 r. pozostawił w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia datowanym na dzień 1 lutego 2018 r.
Pismem z dnia 12 lutego 2018 r. M. W. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego na obecnym etapie postępowania jest kwestia zbadania terminowości wniesienia przez skarżącą zażalenia na postanowienie z dnia 11 stycznia 2018 r.
W okolicznościach niniejszej sprawy argumenty zażalenia nie mogą zostać poddane ocenie NSA, gdyż – pomimo stosownego pouczenia - zostało ono wniesione po upływie ustawowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności procesowej. Zgodnie bowiem z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z kolei jak wynika z treści art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w § 1 tego przepisu, a więc okresu czternastu dni na jaki składa się pismo w placówce pocztowej lub urzędzie gminy w przypadku niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany przepisami art. 65-72 p.p.s.a., przy jednoczesnym pozostawieniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 73 § 2. Przepis ten z kolei określa, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.).
Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia zażalenia. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca postanowienie Sądu z dnia 11 stycznia 2018 r. została po raz pierwszy awizowana w dniu 18 stycznia 2018 r. Mając na uwadze przedstawioną powyżej regulację, nie powinno budzić wątpliwości, iż od daty pierwszego awizowania rozpoczął bieg 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3, i z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego.
W konsekwencji należało zatem uznać, iż termin ten, liczony od dnia 18 stycznia 2018 r. powodował, że skutek doręczenia zastępczego nastąpił w dniu 1 lutego 2018 r., czyli właśnie z upływem czternastego dnia terminu przewidzianego na odbiór awizowanej przesyłki. Taki stan sprawy uzasadniał też wydanie zarządzenia z dnia 14 lutego 2018 r., mocą którego odpis postanowienia WSA z dnia 11 stycznia 2018 r. pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem z doręczenia przypadającym jak wyżej wskazano na 1 lutego 2018 r.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że termin przewidziany na wniesienie zażalenia, który w okolicznościach niniejszej sprawy musi być liczony od dnia 1 lutego 2018 r., upłynął z dniem 8 lutego 2018 r. Tymczasem strona skarżąca, zażalenie na postanowienie WSA wniosła w dniu 12 lutego 2018 r. (koperta z datą stempla pocztowego – karta akt sądowych nr 156). W świetle powyższego zażalenie z dnia 12 lutego 2018 r. należało uznać za złożone z uchybieniem terminu.
Stosownie do treści art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niniejsze przepisy, z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. mają odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Ponieważ treść art. 194 § 2 p.p.s.a. określa 7-dniowy termin przewidziany na wniesienie zażalenia, złożenie tego środka zaskarżenia po tym terminie musiało skutkować odrzuceniem zażalenia na podstawie ww. art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie wniesione w niniejszej sprawie podlegało odrzuceniu przez WSA. Skoro WSA w Gorzowie Wielkopolskim, mimo przedstawionych okoliczności sprawy, nie odrzucił zażalenia M. W., ale nadał mu dalszy bieg i skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to stosownie do art. 180 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. obowiązek ten spoczywa na obecnym etapie postępowania na sądzie kasacyjnym.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 oraz w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.