Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. odmówił wstrzymania wykonania, objętego skargą Przedsiębiorstwa G. Spółki z o.o. w K., postanowienia Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego automaty do gier o niskich wygranych oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.
Sąd I instancji przywołując motywy wniosku skarżącej spółki wskazał, że podniosła ona, iż "nie do pogodzenia z zasadą państwa prawnego (art. 2 Konstytucji) byłoby wykonywanie postanowień obarczonych rażącymi wadami, zwłaszcza gdy ich wykonanie oznacza bezpośrednio niekorzystne dla obywatela skutki finansowe". Wykonanie zaskarżonego postanowienia wiązałoby się dla spółki z koniecznością zapłaty dobrowolnie lub w drodze egzekucji spornych kosztów badania przez podmiot, który nie posiada zgodnego z prawem upoważnienia Ministra Finansów do badania automatów o niskich wygranych w procedurze cofnięcia rejestracji automatów o niskich wygranych. Podkreśliła ponadto, że analogicznych postępowań prowadzi kilkadziesiąt w skali kraju, co w przypadku wykonania kwestionowanych postanowień oznaczałoby dla niej znaczną stratę finansową, która z uwagi na specyfikę prowadzenia działalności i związaną z nią konieczność częstego wypłacania wygranych dla graczy, wymaga dysponowania na bieżąco środkami pieniężnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. przywołując art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stwierdził, że argumentacja wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie została w żadne sposób udokumentowana, nie została złożony w związku z nim żaden dowód, w szczególności w zakresie aktualnej sytuacji majątkowej spółki i ewentualnego wpływu na tą sytuację wykonania postanowienia. Sąd podkreślił również, że na etapie rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji lub postanowień wydanych w toku postępowania administracyjnego, wobec czego niedopuszczalnym było wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości rozstrzygnięcia.
Przedsiębiorstwo G. Spółka z o.o. w K. zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, ze skarżąca spółka nie wskazała w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia okoliczności wystarczających do uznania wniosku za zasadny mimo, że spółka wskazała na wysokie prawdopodobieństwo wyrządzenia jej znacznej szkody i przyczyny takiego ryzyka.
Podnosząc ten zarzut strona wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku spółki zawartego w skardze.
Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Mając na uwadze powyższe rozważania podzielić należy ocenę Sądu I instancji, jakiej dokonał on w związku z rozpoznaniem wniosku skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] maja 2015 r. oraz poprzedzającego go postanowienia organu administracji I instancji.
Przede wszystkim strona formułując w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania powołanych postanowień nie przedłożyła jakichkolwiek materiałów lub dokumentów na poparcie zasadności podniesionej we wniosku argumentacji. Uniemożliwiło to w konsekwencji dokonanie merytorycznej oceny okoliczności w oparciu, o które spółka wywodziła niekorzystne dla niej skutki spełniające którąkolwiek z przesłanek określonych w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Również uzasadnienie wniosku nie zawiera wskazania wystarczających, a przede wszystkim konkretnych, okoliczności wskazujących, że istotnie wykonanie objętego skargą postanowienia wpłynie na spółkę w sposób powodujący trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Skarżąca nie wskazała na swoją aktualną sytuacje majątkową, jaki również na wysokość obciążenia finansowego związanego w wykonaniem postanowienia, w tym również w podnoszonym przez nią aspekcie wielości prowadzonych w stosunku do niej postępowań wiążących się z obowiązkiem przeprowadzenia badań sprawdzających automatów do gier i bieżących obciążeń wynikających z prowadzonej działalności.
Oceny tej nie zmienia fakt przedłożenia wraz z zażaleniem dokumentów obrazujących sytuację finansową skarżącej. Nadal, bowiem brak jest informacji, o których mowa powyżej, dotyczących wysokości obciążeń wynikających z poddania, tak automatu, którego dotyczy zaskarżone postanowienie jak i innych automatów należących do spółki, badaniom sprawdzającym. Niemożliwym jest wobec tego dokonanie obiektywnej oceny rzeczywistego wpływu wykonania postanowienia na możliwość wystąpienia jednej bądź obu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.