Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 12 października 2017 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wezwał K. W., w terminie 7 dni do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w G. z dnia 4 października 2017 r., w kwocie 100 złotych na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192).
K. W., pismem z dnia 23 października 2017 r., zaskarżyła opisane zarządzenie domagając się zwolnienia jej "na tym etapie z uiszczenia opłaty kancelaryjnej od uzasadnienia".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeśli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.
Przepis ten, co wynika z jego treści, nakłada na stronę żądającą doręczenie jej odpisu orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem obowiązek uiszczenia określonej opłaty kancelaryjnej, a w przypadku jej niewniesienia wraz z żądaniem, nakłada na przewodniczącego obowiązek wyegzekwowania tejże opłaty.
Z analizy akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżąca w terminie siedmiodniowym od dnia ogłoszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyroku, które nastąpiło w dniu 4 października 2017 r., wystąpiła z wnioskiem, zarejestrowanym na Biurze Podawczym Sądu w dniu 11 października 2017 r., o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia w "celu odwołania do NSA".
W takim stanie sprawy, wypełniona została przesłanka określona w powołanym przepisie, skutkującą niewadliwym wezwaniem strony do uiszczenia należnej opłaty kancelaryjnej, której wysokość wynika z treści § 2 rozporządzenia w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych (...), wobec skutecznie wniesionego żądania uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G..
Wobec treści pisma strony z dnia 16 listopada 2017 r., zawierającego odpowiedź na wezwanie Sądu I instancji o sprecyzowanie zażalenia w kwestii zawartego w nim żądania zwolnienia strony od uiszczenia opłaty kancelaryjnej, w którym to piśmie strona oświadczyła, że pismo z dnia 23 października 2017 r. stanowi zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty, ta cześć zażalenia uchyla spod kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego czynności procesowe podjęte przez Sądu I instancji, związane z wezwaniem do uiszczenia opłaty kancelaryjnej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 198 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.