Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Gl 331/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek R. J. o wyłączenie tego Sądu, na podstawie art. 20 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. J..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, i wskazanych w tym przepisie. Z powyższego przepisu wynika, że li tylko wskazane w ustawie postanowienia są zaskarżalne. Jeżeli zaś w odniesieniu do postanowienia w określonym przedmiocie nie przewidziano środka odwoławczego, to jego wniesienie jest niedopuszczalne.
Art. 194 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego. Zaskarżenie postanowień o wyłączeniu sędziego zostało więc ograniczone jedynie do orzeczeń o konkretnym rozstrzygnięciu (oddalenie wniosku). Powyższe sformułowanie należy interpretować w sposób wąski i nie można rozszerzać go na wszelkie postanowienia w zakresie instytucji, o której mowa w art. 18-20 p.p.s.a.
Wobec tego NSA stwierdza, że wniesienie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o wyłączenie sądu nie zostało przewidziane w p.p.s.a., więc jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sad Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.