Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 2 czerwca 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 4836/15, odrzucił skargę W. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział [...] w W. z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto następujące ustalenia:
W. S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję ZUS z dnia [...] października 2015 r. Skarga nie została podpisana, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Pismem z dnia 7 stycznia 2016 r. skarżącego wezwano do podpisania i odesłania skargi do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
Pismem z dnia 28 stycznia 2016 r. skarżący wniósł prośbę o ponowne przesłanie nieodebranej przesyłki. Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2016 r. ponownie wezwano skarżącego do podpisania i odesłania skargi do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Zgodnie z informacjami uzyskanymi z Poczty Polskiej, wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 24 lutego 2016 r. (ZPO – k. 37 akt sądowych). Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upływał z dniem 2 marca 2016 r.
Skarżący przesyłką, nadaną dnia 4 marca 2016 r. w UP w R. (zob. data na kopercie – k. 33 akt sądowych), przesłał do Sądu podpisaną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucając skargę wyjaśnił, że zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony. W badanej sprawie obowiązek ten nie został wypełniony. Stąd skarżący został wezwany do uzupełnienia braku, zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., wedle którego, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W ocenie WSA skarżący uchybił pierwszemu wezwaniu, zasłaniając się nieodebraniem przesyłki w terminie z powodów zdrowotnych. Przewodniczący Wydziału uznał prośbę skarżącego i zarządził ponowną wysyłkę wezwania. Mimo to, także drugie wezwanie nie zostało wykonane w terminie, bowiem skarżący przesłał do sądu podpisaną skargę po terminie. Sąd I instancji zauważył, iż oba wezwania zostały zaopatrzone w prawidłowe pouczenia o skutkach braku uzupełnienia braków formalnych skargi.
W. S. wniósł zażalenie na postanowienie z 2 czerwca 2016 r. zarzucając Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art.58 § 1 k.p.a..
Stwierdził, ze uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, bowiem w okresie o stycznia do maja 2016 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim po operacji oraz odbywał rehabilitację, która uniemożliwiała mu udanie się na pocztę. Jednocześnie nie miał możliwości zwrócenia się do innych osób o pomoc w nadaniu przesyłki do sądu, a osoby do których się zwracał mogły to uczynić dopiero w dniu 4 marca 2016 r.
Do swojego pisma skarżący nie dołączył żadnych dokumentów uprawdopodobniających podnoszone okoliczności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarga winna odpowiadać wszelkim wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać określone warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymagań jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. wskazuje ponadto, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku natomiast skargi rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi powołany na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA 9 listopada 2011 r., sygn. II GSK 1638/11).
W sprawie bezspornym jest, że na mocy zarządzenia z dnia 30 grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi na decyzję z dnia [...] października 2015 r., przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego własnoręcznego odpisu skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Nie było kwestionowane również, że w związku z nieodebraniem tej przesyłki kolejnym zarządzeniem z 5 lutego 2016 r. (k.
23) ponownie wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia. Strona nie podważała również, że bieg terminu do uzupełnienia tego braku zaczął płynąć dnia 24 lutego 2016 r., czyli w dniu doręczenia skarżącemu zarządzenia z 5 lutego 2016 r. (k. 26, 37). Skarżący nie kwestionował także okoliczności, że przesyłka zawierająca podpisaną skargę została nadana po terminie (k. 33), bowiem w zażaleniu przyznał, że nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie, z powodu kłopotów natury zdrowotnej oraz trudności w znalezieniu osoby, która byłaby w stanie nadać jego pismo, jednak tych twierdzeń nie potwierdził bowiem żadnymi dokumentami (np. zwolnienie, lekarskie, wypis, zaświadczenie itp.).
Jednocześnie należy zauważyć, że okoliczności, które podnosi skarżący, a które spowodowały uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. nie mogą podlegać ocenie w niniejszym postanowieniu, lecz w postępowaniu dotyczącym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt I OZ 696/16).
Skoro podnoszone skarżącego okoliczności nie wpływały na prawidłowość zaskarżonego postanowienia (nie kwestionował bowiem faktu, iż uchybił terminowi zakreślonemu w zarządzeniu), WSA prawidłowo przyjął, że z uwagi na to, że mimo wezwania skarżący nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi, tj. nie podpisał skargi i nie przesłał jej w zakreślonym terminie – zasadne było odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.