Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 14 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/GI 1009/15 odmówił A.Z. wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia P. w k. z dnia [..] lipca 2015 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
A.Z. (dalej: skarżący, strona) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. skargę na ww. postanowienie P. w K. z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymujące w mocy postanowienie P. w B. z dnia [..] lutego 2015 r. o uznaniu zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne (dotyczące należności z tytułu zaległych opłat abonamentu RTV) za nieuzasadnione.
W złożonej skardze strona wniosła "o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu ostatecznego zakończenia postępowania odwoławczego". Następnie w piśmie z dnia 26 października 2015 r. skarżący stwierdził, że "do chwili obecnej nie rozpoznano wniosku o zawieszenie czynności egzekucyjnych do czasu prawomocnego zakończenia postępowania (...)" oraz zaznaczył, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 października 2015 r. poinformowano skarżącego, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpatrywania wniosków o zawieszenie czynności egzekucyjnych. W związku z tym, jego wnioskowi w tym przedmiocie nie będzie nadany dalszy bieg. Wskazano jednocześnie skarżącemu, że wniosek o wstrzymanie czynności egzekucyjnych strona jest uprawniona złożyć do właściwego organu egzekucyjnego, prowadzącego postępowanie egzekucyjne.
W odpowiedzi na powyższe, skarżący w piśmie z dnia 16 listopada 2015 r. oświadczył, że jego wniosek należy rozumieć w ten sposób, iż wnosi on o zawieszenie wykonania postanowienia do czasu prawomocnego rozpatrzenia sprawy.
Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 listopada 2015 r. uznano, że skarżący składa w przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 14 grudnia 2015 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, Sąd I instancji stwierdził, że postanowienie P. w K. utrzymujące w mocy postanowienie o uznaniu zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne za nieuzasadnione nie nakłada na stronę żadnych nowych obowiązków, nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego już postępowania egzekucyjnego. W związku z powyższych zdaniem Sądu I instancji, zaskarżone postanowienie nie stanowi aktu, który może podlegać wykonaniu.
A.Z. złożył zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawowy problem w sprawie sprowadza się do oceny, czy możliwe jest, w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), wstrzymanie wykonania postanowienia w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione.
Należy podkreślić, że wskazany przepis daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, które podlegają wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć doprowadzenie do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymaniu wykonania podlegają wyłącznie te akty, które posiadają atrybut wykonalności.
Przedmiotem zaskarżenia w rozpatrywanej sprawie jest postanowienie P. w K. z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, trafnie Sąd I instancji uznał zaskarżone postanowienie za niestanowiące aktu nadającego się do wykonania lub podlegającego wykonaniu z uwagi na fakt, iż nie nakłada ono na stronę żadnych obowiązków ani nie nakazuje stronie określonego zachowania. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Brak jest zatem podstaw do wstrzymania jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.