Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 października 2015 r., sygn. akt I SA/Bk 1059/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w B., działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), odmówił wstrzymania wykonania, na wniosek M. A., decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] sierpnia 2015 r. o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 60.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniósł, że istnieje wysokie ryzyko utraty przez niego płynności finansowej i wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji, co może doprowadzić do dalej idących negatywnych skutków dla rodziny skarżącego. Podał, że nałożona kara stanowi [...]% rocznego dochodu skarżącego za 2013 r. Brak środków finansowych może spowodować, że skarżący popadnie w spiralę zadłużenia, co w sposób oczywisty będzie samo w sobie trudne do odwrócenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., uzasadniając odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podniósł, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ograniczył się bowiem wyłącznie do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi go na wysokie ryzyko utraty płynności finansowej i może pozbawić go środków do życia. Tymczasem dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji istotne znaczenie mają rzeczywiste skutki wynikające z wykonania określonej decyzji, a takie nie zostały we wniosku przestawione. Zweryfikowanie twierdzeń skarżącego musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku, a także dodatkowo ponoszonych wydatkach. Wprawdzie w uzasadnieniu wniosku skarżący zadeklarował wysokość dochodu w 2013 r., jednak nie przedłożył na powyższą okoliczność żadnych dokumentów.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego, ewentualnie o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w B. oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego.
W uzasadnieniu skarżący powtórzył argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zwracając dodatkowo uwagę na niezgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej z uwagi na brak notyfikacji przepisów ustawy o grach hazardowych będących podstawą jej wydania.
Do zażalenia skarżący dołączył zeznania podatkowe PIT-36 za 2013 i 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i z tych przyczyn podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd I instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Jak trafnie bowiem stwierdził Sąd I instancji, skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji spowoduje ziszczenie się przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej.
Wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej – w rozpoznawanej sprawie kary pieniężnej w wysokości 60.000 zł – tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.
We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie wykazał ani swojej sytuacji majątkowej ani wpływu, jaki może mieć na nią wykonanie zaskarżonej decyzji. Argumenty skarżącego miały charakter ogólny i nie odwoływały się do żadnych konkretnych okoliczności. Nieudokumentowanie – na etapie orzekania przez Sąd I instancji – stanu finansów skarżącego powodowało, że WSA nie mógł ocenić, czy wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Z załączonych dopiero na etapie zażalenia dokumentów wynika ponadto jedynie wysokość osiąganego przez skarżącego dochodu z działalności gospodarczej w latach 2013 – 2014. Powyższe dane, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, są dalece niewystarczające dla oceny spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Aby bowiem Sąd I instancji mógł ocenić skutki wykonania decyzji dla prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, musi dysponować szczegółowymi informacjami o jego sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych wierzytelności, wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Takich pełnych (aktualnych) danych skarżący nie przedłożył. Nie dokonał nawet próby określenia, jakie konkretnie skutki albo jaką szkodę może wywołać wykonanie decyzji nakładającej karę pieniężną w wysokości 60.000 zł, nie sposób więc uznać, żeby uprawdopodobnił wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu dotyczącej braku notyfikacji przepisów dających możliwość nakładania kar pieniężnych z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych, należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić wyłącznie w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W toku postępowania wpadkowego dotyczącego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje się kontroli legalności tej decyzji. Wobec tego bez znaczenia dla rozpoznania zażalenia, jak i bez znaczenia dla kwestii zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym są okoliczności podniesione w zażaleniu jak i subiektywne przekonanie skarżącego o niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji.
Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.