Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Bk 1638/17, odrzucił skargę A. B. na decyzję Dyrektora Podlaskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łomży z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2016 r.
Przedstawiając stan sprawy, Sąd I instancji stwierdził, że w związku ze skargą na wskazaną powyżej decyzję Dyrektora Podlaskiego OR ARiMR A. B. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Stronę pouczono, że w przypadku nieuzupełnienia wskazanego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Białymstoku z dnia 31 października 2017 r., skarga zostanie odrzucona. Sąd I instancji wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono stronie skarżącej w dniu 3 listopada 2017 r., jednakże w wyznaczonym terminie uiszczono wpis w kwocie 100 zł.
Sąd I instancji stwierdził, że brak całego wpisu od skargi powoduje, że postępowanie nie mogło być skutecznie uruchomione, a stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji złożył A. B., zaskarżając orzeczenie w całości oraz wnosząc o jego uchylenie i przyjęcie skargi do rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania, tj.:
- - art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy skarżący zastosował się do treści zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 31 października 2017 r. we wskazanej przez Sąd wysokości, tj. do kwoty 100 zł, zaś z treści uzasadnienia postanowienia Sądu I instancji wynika, iż skarga została odrzucona z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Strona wnosząca zażalenie podniosła, że dostosowała się do wezwania sądu i opłacił wpis w wysokości 100 zł zgodnie z tym wezwaniem, wobec czego nie może ponosić negatywnych skutków prawnych za nieprawidłowe i nierzetelne wezwanie zastosowane przez WSA.
W uzasadnieniu podniesiono, że odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. jest możliwe tylko wówczas, gdy strona w terminie nie uiści wpisu sądowego, którego wysokość została wskazana w zarządzeniu przewodniczącego. Jednocześnie strona stwierdziła, że "błędne pouczenie organu nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należy wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła pełnego, wymaganego przesłanym jej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Białymstoku z dnia 31 października 2017 r., wpisu od skargi, pomimo faktu, że zarządzenie to doręczono jej w dniu 3 listopada 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżąca uiściła tylko częściową wartość żądanej w sprawie kwoty wpisu, tj. 100 zł. W związku z powyższym zasadnym było przyjęcie, że dostrzeżony brak formalny w postaci nieopłacenia złożonej skargi, nie został w sposób prawidłowy uzupełniony w siedmiodniowym terminie przewidzianym na dokonanie tej czynności procesowej. Okoliczność ta w sposób niebudzący wątpliwości wynika z akt sprawy, w których kartę o numerze 8 stanowi właśnie zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu (vide: karta akt sądowych nr 8). Bezsprzecznie w treści tego zarządzenia Przewodniczący Wydziału wskazał, że stronę skarżącą wzywa się do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Ponadto w zarządzeniu poza kwotą podano również podstawę prawną niniejszego wezwania, którą stanowi § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Z treści tego przepisu wynika, iż w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi właśnie 200 zł. Zatem, co wynika zarówno z akt sprawy, jak i z treści zastosowanych przepisów, do uiszczenia dokładnie takiej kwoty została wezwana strona skarżąca w niniejszej sprawie. W konsekwencji zaś nieopłacenia złożonej skargi w prawidłowej, wynikającej z zarządzenia, wysokości, Sąd I instancji zgodnie z art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.
Dodatkowo Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie nie zachodzi wyjątek od zasady ponoszenia kosztów sądowych, o którym mowa w art. 199 p.p.s.a., a zatem strona nie została zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania ani na mocy ustawy ani w drodze przyznania prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.