Uzasadnienie
I
Postanowieniem z dnia 18 listopada 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1934/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. C. (dalej jako: "Skarżący") na decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej.
Skarżący wniósł do sądu skargę na wyżej wymienioną decyzje.
Zarządzeniem z dnia 24 września 2019 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi przez nadesłanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pisma wzywające Skarżącego do uzupełnienia wskazanych w zarządzeniu braków zostały skutecznie doręczone 22 października 2019 r.
W dniu 28 października 2019 r. uzupełniony został przez Skarżącego brak fiskalny skargi w postaci wpisu sądowego. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego w postaci nadesłania numeru PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzasadniając swoje rozstrzygnięcie podniósł, iż zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a"), pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Skarżący, wnosząc do Sądu I instancji skargę, nie podał w nim numeru PESEL, nie uczynił tego również na wezwanie Sądu. Nieuzupełnienie tego braku formalnego pisma uniemożliwiło nadanie mu prawidłowego biegu i obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Skarżący, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił na podstawie art. 194 § 3 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie i uznanie, iż brak podania przez Skarżącego numeru PESEL uniemożliwia nadanie jego pismu prawidłowego biegu i merytoryczne rozpoznanie skargi, podczas gdy w ocenie Skarżącego w wypadku braku wątpliwości co do tożsamości Skarżącego, złożona i właściwie opłacona skarga powinna podlegać rozpoznaniu przez sąd.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga musi spełniać wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Wymóg ten został wprowadzony w art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 934 ze zm.). Wszedł w życie 31 maja 2019 r. (art. 8 tej ustawy).
Numer PESEL jest obligatoryjnym elementem skargi jako pierwszego pisma w sprawie. Wynika to wprost z cytowanych przepisów p.p.s.a. W niniejszej sprawie Skarżący złożył skargę 20 sierpnia 2019 r. (por. data nadania widniejąca na stemplu), był zatem zobowiązany do zawarcia w niej wymienionych w cytowanym przepisie informacji. Bezspornym jest, że tego wymogu nie spełnił. Wobec tego zasadnie Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 24 września 2019 r. wezwał go m.in. do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierającą powyższe wezwanie została prawidłowo doręczona 22 października 2019 r., co również nie jest kwestionowane. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi, zatem Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.