Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z 25 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Ol 774/15 odrzucił wniosek Z. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego sądu z 28 stycznia 2016 r. oraz odmówił sporządzenia tego uzasadnienia.
Wyrokiem z 28 stycznia 2016 r. o sygn. akt jak wyżej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę Z. L. na decyzję Dyrektora Warmińsko – Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z [...] września 2015 r. w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2013.
Skarżący mimo prawidłowego zawiadomienia nie stawił się na rozprawie, na której Sąd wydał wymieniony wyrok. Pismem z 16 maja 2016 r. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz sporządzenie uzasadnienia. Podniósł, że w czasie, kiedy upływał tygodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia był chory na grypę. Wobec obowiązków gospodarstwie i podejmowanych prac na początku choroby tylko pogorszył stan zdrowia, co skutkowało niemożnością prowadzenia żadnych czynności związanych z gospodarstwem ani zadbania w tym czasie o swe interesy przed Sądem. Informację o niekorzystnym dla niego rozstrzygnięciu w sprawie podjął telefonicznie dopiero w dniu 12 maja 2016 r. Do wniosku skarżący dołączył zaświadczenie lekarskie z 16 maja 2016 r., potwierdzające chorobę w okresie od 3 do 15 lutego 2016 r.
Odrzucając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wnioskodawca nie spełnił przesłanki wynikającej z art. 87 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: ppsa), bowiem nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przedstawione przez wnioskodawcę zaświadczenie lekarskie obejmowało okres od 3 do 15 lutego 2016 r. tym samym wobec ustania przyczyny uchybienia terminu w dniu 15 lutego 2016 r. i prawidłowego pouczenia przez Sąd o skutkach niestawiennictwa na rozprawie oraz o treści art. 141 § 2 ppsa, skarżący powinien był złożyć wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku do 22 lutego 2016 r. Złożenie wniosku w dniu 16 maja 2016 r. obligowało Sąd do odrzucenia przedmiotowego wniosku, jako spóźnionego, na podstawie art. 88 ppsa.
Z. L. wniósł zażalenie na powyższe orzeczenie, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sadowi Administracyjnemu w Olsztynie.
W uzasadnieniu powtórzył argumentację zawartą we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Końcowo podniósł, iż w uzasadnieniu postanowienia o "oddaleniu jego wniosku" WSA wskazał, że twierdzenia skarżącego w przedmiocie choroby są gołosłowne, bowiem nie przedłożył żadnego dowodu na fakt, że był chory. Zarzucił, że Sąd w sposób nieuprawniony wymagał od skarżącego dowodów w sytuacji, gdy wystarczające – w myśl przepisów ustawy – jest jedynie uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 86 § 1 zdanie 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak głosi przepis art. 88 ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 ppsa, który liczy się od ustania przyczyny uchybienia terminu (por. postanowienie NSA z 14 grudnia 2014 r., sygn. akt I OZ 1125/14).
Początek biegu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu winien być ustalony na podstawie treści wniosku, w szczególności powołanych przez wnioskodawcę przesłanek przywrócenia terminu. Jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest fakt wystąpienia przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności procesowej w terminie. Okoliczność ta winna wynikać z treści wniosku o przywrócenie terminu, a jej niewskazanie stanowi brak formalny (art. 87 § 2 ppsa). Fakt spóźnienia musi wyraźnie wynikać z treści wniosku. Sąd nie ma prawa domniemywać, że strona uchybiła terminowi w tej, a nie innej dacie.
Analizując warunki formalne wniosku skarżącego należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że wnioskodawca nie spełnił przesłanki wynikającej z art. 87 § 1 ppsa, bowiem nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że termin, o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa liczony jest od chwili ustania przyczyny uchybienia terminu. Czas ustania przyczyny należy oceniać obiektywnie. Nie można go utożsamiać z subiektywnym przekonaniem strony, że przyczyna ustała w tym, a nie innym czasie. Określenie to nie jest tożsame z chwilą, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego, wydanie 2, str. 267). W sytuacji, gdy jako przyczynę uchybienia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wnioskodawca wskazał stan zdrowia, przyczyna ta odpada w chwili ustania choroby uniemożliwiającej zabezpieczenie swych interesów w postępowaniu sądowym.
Z treści przedstawionego przez wnioskodawcę zaświadczenia lekarskiego jednoznacznie wynika, że obejmowało ono okres od 3 do 15 lutego 2016 r. Dla oceny terminowości wniosku, bez znaczenia pozostaje podana przez skarżącego data powzięcia informacji o treści wyroku, tj. 12 maja 2016 r., bowiem w zawiadomieniu z 28 grudnia 2016 r. strona została prawidłowo pouczona o skutkach niestawiennictwa na rozprawie oraz o treści art. 141 § 2 ppsa (punkt 1 i 3 pouczenia, k. 90 i 95 akt sąd.). Wobec powyższego skarżący powinien był złożyć wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku w ciągu 7 dni od dnia ustania choroby, tj. do 22 lutego 2016 r. Z. L. złożył wniosek dopiero 16 maja 2016 r. (data nadania przesyłki pocztowej) wobec tego prawidłowo uznał Sąd pierwszej instancji, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia był wnioskiem spóźnionym i jako taki - podlegał odrzuceniu. W tej sytuacji wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia ww. wyroku również nie mógł zasługiwać na uwzględnienie.
Na marginesie należy wskazać, iż uzasadnienie zażalenia w tej sprawie zawiera wiele nieścisłości. Argumentacja w nim zawarta nakierowana jest przede wszystkim na wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia Sądu w zakresie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, które w tej sprawie nie zapadło. Autorowi środka prawnego uszło uwadze, iż zaskarżone orzeczenie dotyczyło odrzucenia wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenia uzasadnienia, wobec tego wyjaśnienia w zakresie spełnienia przesłanek do przywrócenia terminu były zupełnie nietrafne.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa.