Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/GI 1790/10, odrzucił zażalenie R.N. na postanowienie tego Sądu z dnia 20 lipca 2012 r., odrzucające skargę kasacyjną, w spawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K.z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Sąd I instancji uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie wskazał, że postanowieniem z dnia 20 lipca 2012 r. została odrzucona skarga kasacyjna R.N. wniesiona od postanowienia z dnia 18 listopada 2010 r. odrzucającego niepodpisaną skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] czerwca 2010 r.
Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia doręczono w dniu 27 lipca 2012 r. pełnomocnikowi skarżącego, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Natomiast dnia 2 sierpnia 2012 r. (data stempla pocztowego), matka skarżącego ustanowiona jako jego pełnomocnik, osobiście wniosła zażalenie na wskazane wyżej postanowienie, nie zgadzając się tym samym z treścią zapadłego rozstrzygnięcia.
Sąd I instancji powołując się na treść art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.) wskazał, że zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami bądź rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej. W rozpoznawanej sprawie Sąd doręczając odpis zaskarżonego postanowienia z dnia 20 lipca 2012 r. pouczył o treści wskazanych wyżej przepisów, do których skarżący się nie zastosował, albowiem złożone zażalenie zostało sporządzone i podpisane przez jego matkę H. N. Wobec tego złożone zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 i art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a.
R. N. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że zwracał się do Sądu o ustanowienie pełnomocnika do podpisania skargi kasacyjnej, jednak do chwili obecnej tego wniosku nie rozpatrzono.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia w przypadkach enumeratywnie wymienionych w pkt 1-10, w tym na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez radcę prawnego lub adwokata. Przepis ten wprowadza formalny bezwarunkowy przymus radcowsko – adwokacki dla tego konkretnego typu zażalenia, taki jak w przypadku skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę niebędącą pełnomocnikiem profesjonalnym.
Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.).
Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie sporządziła żadna z powyżej wymienionych osób. Ustanowiony przez skarżącego pełnomocnik w osobie H.N. nie należy do podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 p.p.s.a. do sporządzenia takiego zażalenia. Podkreślić należy, że skarżący został pouczony przez Sąd o bezwzględnym obowiązku w powyższym zakresie, tzn. przymusie adwokacko-radcowskim.
Odnosząc się zaś do zarzutu skarżącego o nierozpoznaniu wniosku o ustanowienie pełnomocnika do podpisania skargi kasacyjnej, należy wskazać, że jak wynika z akt sądowych sprawy, skarżący w dniu 24 stycznia 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 41-42 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 18 października 2011 r. umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz oddalił wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu (k. 99 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt II GZ 522/11 oddalił zażalenie na to postanowienie. Zatem wbrew twierdzeniu skarżącego jego wniosek o ustanowienie adwokata został rozpoznany. Wobec tego postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia R. N. jest prawidłowe.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.