Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 19 stycznia 2024 r., sygn. akt III SA/Gd 275/23, odrzucił skargę M. P. (skarżący, strona) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia [...] listopada 2022 r. w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami.
Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 maja 2023 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, zakreślając 7-dniowy termin na wykonanie zobowiązania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 16 czerwca 2023 r. Tym samym termin do wykonania zarządzenia upłynął z dniem 23 czerwca 2023 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie uczynił zadość wezwaniu Sądu, bowiem wpis został uiszczony po terminie, tj. w dniu 26 czerwca 2023 r.
W piśmie procesowym z dnia 28 czerwca 2023 r. skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wskazując, że do uchybienia terminowi doszło z przyczyn niezawinionych od strony tj. w związku z pogorszeniem stanu zdrowia, w tym osłabieniem pamięci spowodowanym upałami oraz podejmowaniem we wskazanym okresie licznych czynności, w tym o charakterze towarzyskim i zawodowym. Do wniosku załączono kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia 24 października 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 27 lipca 2023 r. odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2023 r. (sygn. akt II GZ 394/23).
Postanowieniem z 19 stycznia 2024 r. WSA odrzucił skargę oraz orzekł o zwrocie wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji uznał, że należny wpis został uiszczony z naruszeniem zakreślonego terminu, który nie został przywrócony. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) skargę należało odrzucić, natomiast uiszczony wpis podlegał zwrotowi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i p.p.s.a.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i nadanie biegu sprawie, lub ponowne pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu do skargi, uchybionego z niezawinionych przez stronę, nie rozważonych przez Sąd, przyczyn.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie zostało oddalone jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.
Prawidłowość procesu oraz rezultatu wykładni i zastosowania przepisów prawa w zakresie art. 220 § 3 w zw. z art. 220 § 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie budzi wątpliwości. Skarżący został wezwany na podstawie art. 220 § 1 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi i wobec bezskutecznego upływu powyższego terminu złożona skarga została odrzucona na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Odnosząc się natomiast do zarzutów skarżącego co do naruszenia przez kontrolowany Sąd Wojewódzki przepisów art. 7 i art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i art. 41 ust. 1 oraz w zw. z art. 1, art. 2 i art. 184 Konstytucji RP przez ich niezastosowanie oraz przepisów art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 86 § 1 p.p.s.a. przez ich błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że są one oczywiście bezzasadne.
Po pierwsze, przywołane uregulowania konstytucyjne nie wykazują dostatecznej relewancji prawnej w przedmiotowej sprawie jako ewentualne wzorce kontroli zażaleniowej.
Po drugie, z zastrzeżeniem art. 8 ust. 2 Konstytucji RP, przytoczone przepisy konstytucyjne nie były i mogły być bezpośrednio stosowane przez Sąd a quo.
Po trzecie, strona skarżąca nie zauważa, że regulacja wynikająca z art. 220 § 3 w zw. z art. 220 § 1 p.p.s.a. ma charakter odrębny i samoistny względem ogólnych podstaw odrzucenia skargi, o których mowa w art. 58 § 1 p.p.s.a., a zatem w odniesieniu do braków fiskalnych skargi przepisy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. – jako dotyczące braków formalnych skargi – nie mają zastosowania.
Po czwarte, oczywiście błędny jest pogląd skarżącego, że odrzucenie skargi z powodu braku fiskalnego następuje jedynie wtedy, gdy wpis od skargi "nie został w ogóle uiszczony", a nie wtedy, gdy nie został uiszczony w siedmiodniowym terminie. Treść normatywna wynikająca z art. 220 § 3 w zw. z art. 220 § 1 p.p.s.a. jest jednoznaczna i ze względu na proceduralny, porządkujący i gwarancyjny charakter regulacji dotyczącej przesłanek dopuszczalności skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym – także w świetle zasad konstytucyjnych (w tym zasady równości oraz zasady prawa do uporządkowanego, rzetelnego i sprawiedliwego proceduralnie postępowania sądowego) brak jest podstaw do podważania językowego brzmienia powyższego przepisu (por. np. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, ONSAiWSA 2014, nr 3, poz. 39; uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, ONSAiWSA 2023, nr 6, poz. 82).
Po piąte, podnoszone ponownie przez skarżącego argumenty związane ze szczególnymi przyczynami niezachowania terminu do uiszczenia wpisu sądowego, zostały ostatecznie rozważone i rozstrzygnięte w postanowieniu NSA z dnia 19 października 2023 r., sygn. akt II GZ 394/23.
W tym stanie rzeczy, mając na względzie całość podniesionej argumentacji, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia.