Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 września 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 982/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. odrzucił skargę H. Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych poza kasynem gry.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej spółki został wezwany do uzupełnienia (w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania) braków formalnych skargi poprzez nadesłanie aktualnego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktualnego odpisu pełnego KRS albo informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców oraz złożenia dowodu, w jakiej dacie wniesiono skargę. Sąd I instancji wskazał, że podstawą wezwania był fakt, że pełnomocnik dołączył do skargi odpis z KRS datowany na dzień 13 marca 2015 r. Przedstawiony odpis z KRS jest wcześniejszy zarówno od pełnomocnictwa (6 lipca 2015 r.), jak i od skargi (ta sama data), nie mógł być więc uznany za aktualny odpis pozwalający określić, kto jest uprawniony do reprezentowania spółki. Zasadne było więc wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi.
Wezwanie doręczono w dniu 20 sierpnia 2015 r., jednakże skarżąca nie odpowiedziała na to wezwanie. Sąd I instancji przyjął, że nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.) stanowi brak formalny skargi, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedłożeniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, a niewykonanie nałożonego przez sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Sąd I instancji wskazał ponadto, że pełnomocnik skarżącej nie wykonał również drugiego z obowiązków nałożonych wezwaniem z dnia 12 sierpnia 2015 r. – nie wykazał, w jakiej dacie wniesiono skargę. Wprawdzie w aktach sądowych znajduje się koperta, w której nadano paczkę zawierająca skargę wraz z załącznikami (k. 50), jednakże potwierdzenie nadania naklejone na kopercie jest całkowicie nieczytelne, nie ma możliwości odczytania daty nadania przesyłki. Należy zauważyć, że zaskarżoną decyzję doręczono 8 czerwca 2015 r. Termin do wniesienia skargi upływał 8 lipca 2015 r. Na oryginale skargi znajduje się prezentata Izby Celnej w B., na której widnieje data wpływu skargi – 10 lipca 2015 r. Brak przedstawienia przez skarżąca dowodu nadania przesyłki pocztowej uniemożliwia weryfikację zachowania terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.
Należy nadmienić, że nadesłanie dowodu nadania przesyłki pocztowej nie powinno stanowić poważnej przeszkody, należyta staranność, zwłaszcza w przypadku przedsiębiorcy, wymaga bowiem zachowania potwierdzenia nadania przesyłki.
Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji złożyła H. Sp. z o.o. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie:
- 1. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 46, art. 49 § 1 i art. 57 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w L., iż brak nadesłania dowodu nadania skargi, jest brakiem formalnym skargi, który w konsekwencji jego nieuzupełnienia, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, w sytuacji gdy warunki formalne skargi do sądu administracyjnego wskazane są enumeratywnie w art. 46 (wymagania formalne dla każdego pisma strony) oraz w art. 57 § 1 (dodatkowe wymagania dla pisma będącego skargą) p.p.s.a., zaś żaden z tych przepisów nie wskazuje wymogu dołączenia do skargi czytelnego dowodu jej nadania, powyższe naruszenie przepisów postępowania doprowadziło do odrzucenia prawidłowo wniesionej skargi.
- 2. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 46 i art. 49 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. uznanie, iż brak nadesłania aktualnego odpisu pełnego KRS albo informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, jest brakiem formalnym skargi, który w konsekwencji jego nieuzupełnienia, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, w sytuacji gdy nie można zakwalifikować jako braku istotnego nienadesłanie na wezwanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w sytuacji, gdy w aktach administracyjnych znajduje się informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, potwierdzająca uprawnienie do udzielania pełnomocnictwa w dacie, w której dokonano tej czynności prawnej, załączona do samej skargi, powyższe naruszenie przepisów postępowania doprowadziło do odrzucenia prawidłowo wniesionej skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 28 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei, jak wynika z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Mając na uwadze treść powyższych przepisów należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 kwietnia 2006 r., II FSK 581/05, wskazał, że prawidłowa jest praktyka wzywania wnoszących skargi spółek kapitałowych do przedłożenia aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, za czym dodatkowo przemawia łatwość uzyskania takiego dokumentu. Natomiast brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest ocena, czy wniesiony przez pełnomocnika spółki Informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców z KRS z dnia 13 marca 2015 r. znajdujący się w aktach sądowadministracyjnych był wystarczający do uznania, że wykazana w nich jako prezes zarządu – M.W. był uprawniony do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu spółki. W ocenie Sądu I instancji przedłożony odpis KRS nie dawał podstaw do przyjęcia by osoba ta w dniu udzielenia pełnomocnictwa – 6 lipca 2015 r. była uprawniona do dokonania takiej czynności.
Podkreślić trzeba, że w sprawie Sąd I instancji w wezwaniu z dnia 13 sierpnia 2015 r., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 12 sierpnia 2015 r., wezwał pełnomocnika spółki do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie aktualnego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktualnego odpisu pełnego KRS albo informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców.
Artykuł 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 1203 ze zm. zwana dalej ustawa o k.r.s.) – zgodnie z którym - Centralna Informacja Krajowego Rejestru Sądowego, utworzona przez Ministra Sprawiedliwości i mająca oddziały w sądach rejestrowych (art. 4 ust. 1 ustawy o k.r.s.), wydaje odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz udziela informacji z Rejestru, które mają moc dokumentów urzędowych, jeżeli zostały wydane w formie papierowej lub elektronicznej, zgodnie natomiast z art. 4 ust. 3a tej ustawy Centralna Informacja wydaje z katalogu, drogą elektroniczną, kopie dokumentów, które są poświadczane za zgodność z dokumentami znajdującymi się w aktach rejestrowych podmiotu. Kwestie szczegółowe reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i sposobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego i wydawania kopii dokumentów z katalogu, a także struktury udostępnianych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz cech wydruków umożliwiających ich weryfikację z danymi w Rejestrze (Dz. U. Nr 297, poz. 1760).
Zgodnie z § 5 tego rozporządzenia wydawane z rejestru są tylko odpisy pełne lub aktualne. Zatem Sąd I instancji wzywając pełnomocnika strony o przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentacji spółki poprzez nadesłanie aktualnego odpisu pełnego KRS albo informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, nałożył na skarżącego obowiązek, który skarżący wypełnił, składając Informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców KRS wraz ze skargą. Zauważyć należy, że nie ma przepisów, które określałyby, jak długo odpis z rejestru zachowuje "aktualność". Pełnomocnik skarżącej zatem mógł być przeświadczony, że wezwanie Sądu I instancji zostało wypełnione już przy wniesieniu skargi, ponieważ Informacja (odpis) złożony wraz ze skargą był odpisem aktualnym na dzień złożenia skargi, gdyż była tam wskazana osoba, umocowana do udzielenia pełnomocnictwa na dzień wniesienia skargi.
Ponadto należy wskazać, że do skargi kasacyjnej spółka dołączyła odpis pełny z Rejestru Przedsiębiorców KRS, z którego wynika, że w ramach Działu 2 w okresie od dnia 13 marca 2015 r. (informacja z Rejestru przedsiębiorców załączona do skargi) do dnia 6 lipca 2015 r. (dzień udzielenia pełnomocnictwa) nie były dokonywane, żadne zmiany – a prezesem zarządu nadal pozostawał M.W.
Odnosząc się do kwestii nie złożenia dowodu na okoliczność w jakiej dacie wniesiono skargę, należy podnieść, że w aktach administracyjnych, przekazanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę znajduje się dokument – wydruk ze strony internetowej Poczty polskiej – dotyczący przesyłki zawierającej skargę, który wskazuje na datę nadania skargi. Dokument ten dotyczy tego samego nr przesyłki poleconej, który widnieje na kopercie znajdującej się w aktach sądowadministracyjnych. Z dokumentu tego wynika, że przesyłka zawierająca skargę została nadana w dniu 8 lipca 2015 r., a zatem została nadana w terminie.
Z uwagi na powyższe, należy wskazać, że usprawiedliwiony był zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przez bezpodstawne odrzucenie skargi. Dlatego też działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.