Uzasadnienie
M. Z. reprezentowany przez pełnomocnika – doradcę podatkowego D. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry.
Następnie zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z [...] maja 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, albo ustanowienie nowego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, gdyż skarga została podpisana przez doradcę podatkowego, który nie posiada uprawnień do występowania w sprawie.
Wezwanie doręczono M. Z. [...] maja 2016 r. W zakreślonym przez Sąd terminie, który upłynął 24 maja 2016 r. skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 4 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/GL 206/10, na podstawie art. 58 § 4 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podał, że skarżący, pomimo prawidłowego wezwania nie uzupełnił braku formalnego skargi, tj. nie podpisał skargi, a także nie przedłożył własnoręcznie podpisanego jej egzemplarza, jak również nie ustanowił nowego pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego. Z tego powodu skarga podlegała odrzuceniu.
M. Z. złożył zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, w którym zarzucił naruszenie art. 58 § 1 p.p.s.a. "(...) poprzez odrzucenie skargi, poprzez niewezwanie strony do usunięcia braków formalnych skargi (...)". W uzasadnieniu autor uzasadnienia - adwokat R. R. podniósł, że wezwanie, pomimo złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego, nie zostało doręczone pełnomocnikowi lecz bezpośrednio skarżącemu i dlatego brak skargi nie został uzupełniony. Pierwotnie skarga została podpisana przez doradcę podatkowego D. P. będącego partnerem w spółce z aktualnym pełnomocnikiem skarżącego. W związku ze zmianą stanowiska NSA oraz WSA i uznaniem, że doradca podatkowy nie jest upoważniony do występowania jako pełnomocnik w sprawach dotyczących kar pieniężnych, wszystkie skargi wniesione do WSA w Gliwicach przez doradcę podatkowego D. P. zostały ponownie podpisane przez aktualnego pełnomocnik skarżącego adwokata R. R..
Dalej pełnomocnik podał, że (prawdopodobnie) w dniu [...] czerwca 2016 r. był w WSA w Gliwicach i w sekretariacie poprosił o wszystkie skargi podpisane pierwotnie przez doradcę podatkowego D. P., w celu uzupełnienia braków formalnych poprzez ich podpisanie. Wówczas nie otrzymał akt sprawy skarżącego M. Z..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało prawidłowo skierowane do skarżącego. W dacie wydawania zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków skargi w aktach sprawy znajdowało się wyłącznie pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego doradcy podatkowemu D. P.. Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że w sytuacji, gdy ustanowiony pełnomocnik nie może reprezentować skarżącego w sprawie ze skargi na decyzję w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry, do usunięcia braków formalnych skargi należy wezwać skarżącego. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu pełnomocnictwo udzielone adwokatowi R. R. zostało złożone dopiero na etapie składania zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi.
W związku z tym nie jest trafny zarzut, że uniemożliwiono aktualnemu pełnomocnikowi uzupełnienia braku skargi, kiedy stawił się w sekretariacie Sądu. Stwierdzić należy, że w przypuszczalnej dacie wizyty adwokata R. R. w sekretariacie WSA nie był on jeszcze pełnomocnikiem skarżącego i nawet gdyby udostępniono mu akta sprawy ze skargi M. Z. nie mógłby skutecznie uzupełnić braku skargi.
W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu prawidłowo oraz, że skarżący w terminie podanym w wezwaniu nie usunął tego braku.
Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.