Postanowienie NSA z 11 lipca 2012 r., II ONP 3/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 11 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi H. K. i Z. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 313/12 oddalającego zażalenie H. K. i Z. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 199/11 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma H. K. i Z. K. z dnia 15 października 2011 r. zatytułowanego,,uzupełnienie zażalenia złożonego w dniu 11 lipca 2011 r."

Sprawa

w sprawie ze skargi H. K. i Z. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Marek Stojanowski, Sędziowie NSA: Zofia Flasińska (spr.), Jolanta Rajewska

Uzasadnienie

H. K. i Z. K. pismem z dnia 26 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego) wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego Sądu z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 313/12.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 285l. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: p.p.s.a., w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W myśl przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które dopuszczają wyjątek od tej zasady, pozwalając na sporządzenie skargi kasacyjnej innym, wymienionym w nich osobom. Niesporządzenie skargi kasacyjnej, a zatem i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Jest to brak nieusuwalny, czyniący taką skargę niedopuszczalną.

Zgodnie z art. 285f § 3 p.p.s.a. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesioną z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.

W rozpoznawanej sprawie skarga została sporządzona osobiście przez skarżących: H. K. i Z. K., którzy nie należą do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Oznacza to, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 313/12, została sporządzona z naruszeniem wymogu ustawowego wynikającego z art. 285l w zw. z art. 175 p.p.s.a., to zaś wyklucza możliwość jej merytorycznego rozpoznania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285h § 1 w zw. z art. 285f § 3 i art. 285l w związku z art. 175 § 1, 2, 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.