Postanowienie NSA z 6 lutego 2018 r., II OPP 1/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. G. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie

Sprawa

w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 458/17 w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Zofia Flasińska (spr.), Sędziowie NSA: Małgorzata Miron, Jolanta Rudnicka

Uzasadnienie

Skarga A. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie wymeldowania wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie 30 maja 2017 r.

Postanowieniem z dnia 3 lipca 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 26 października 2017 r. Sąd utrzymał w mocy to postanowienie. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na to postanowienie. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2017 r. Sąd odrzucił również wniosek skarżącego o wyłączenie sądu. Postanowienia te zostały doręczone skarżącemu 4 grudnia 2017 r.

W dniu 11 grudnia 2017 r. A.G. przesłał do Naczelnego Sądu Administracyjnego drogą elektroniczną pismo zatytułowane "Skarga na przewlekłość postępowania oraz bezczynność Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie". W treści pisma skarżący podniósł szereg argumentów dotyczących odmowy przyznania mu prawa pomocy przez Sąd I instancji. Wskazał, że "w obecnej sytuacji sąd narusza jego konstytucyjne prawo do sądu, bezstronnego, niezawisłego oraz prawo do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie bez zbędnej zwłoki. Sprawa ta jest wniesiona od około 6 miesięcy".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. z 2016 r., poz. 1259 ze zm.) skarga na przewlekłość powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie. Skarżący powinien zatem w uzasadnieniu skargi szczegółowo wskazać, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy. Jego obowiązkiem jest precyzyjnie wskazanie na konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (por. postanowienia NSA: z dnia 16 czerwca 2008 r., sygn. akt II OPP 19/08 i z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FPP 5/14 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2005 r., sygn. akt III SPP 103/05 - publ.: OSNP 2006 r., z. 1-2). Skargę niespełniającą warunków, o których mowa w art. 6 ust. 2 sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż skarga A. G. na przewlekłość postępowania w tej sprawie nie spełnia wskazanych wyżej wymagań formalnych skargi na przewlekłość postępowania. W piśmie tym skarżący nie zawarł żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w tej sprawie oraz nie przytoczył okoliczności uzasadniających to żądanie. W piśmie tym natomiast skarżący kwestionuje odmowę przyznania mu prawa pomocy przez Sąd I instancji.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.