Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 marca 2015 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) H. Ś. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego (za pośrednictwem WSA w Warszawie) skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 186/13 w sprawie z jego skargi na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie sprostowania aktu własności ziemi.
Postanowieniem z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt II OPP 10/15 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił ww. skargę na przewlekłość postępowania.
H. Ś. wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt II OPP 10/15 poprzez wskazanie podstawy prawnej rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym.
Postanowieniem z dnia 28 maja 2015 r. sygn. akt II OPP 10/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek H. Ś. o uzupełnienie postanowienia z dnia 12 maja 2015 r.
Pismem z dnia 10 czerwca 2015 r. H. Ś. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 28 maja 2015 r. żądając stwierdzenia jego nieważności oraz zażądał uzupełniania postanowienia z dnia 28 maja 2015 r. poprzez orzeczenia jakie skutki prawne ono wywołuje.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po pierwsze, zażalenie na postanowienie z dnia 28 maja 2015 r., jako niedopuszczalne, należało odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a.", zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.). A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie NSA jest niedopuszczalne.
Po drugie, w myśl art. 157 § 1 w związku z art. 166 P.p.s.a., strona może domagać się uzupełnienia postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 maja 2015 r. sygn. akt II OPP 10/15 oddalił wniosek H. Ś. o uzupełnienie postanowienia z dnia 12 maja 2015 r. o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 186/13. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o całości sprawy i dlatego też nie ma podstaw do uzupełnienia postanowienia z dnia 28 maja 2015 r. Stąd żądanie wskazane we wniosku o uzupełnienie postanowienia nie mogło zostać uwzględnione.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 P.p.s.a. oraz art. 157 § 1 w związku z art. 166, art. 193, art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, orzekł jak w sentencji postanowienia.