Uzasadnienie
J. P. w piśmie z dnia 27 stycznia 2006r. na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843), zwanej dalej ustawą, wniósł skargę o stwierdzenie, że postępowanie w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 4 lutego 2002r. jest prowadzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sposób przewlekły. W uzasadnieniu skargi na przewlekłość podniesiono, że po czterech latach od daty wpływu skargi na powyższe postanowienie Sąd wyznaczył termin rozprawy, która w dniu 26 stycznia 2006r. nie odbyła się z uwagi na brak zawiadomienia stron zainteresowanych o terminie. W treści skargi wskazano także na brak jakichkolwiek postępów, które zmierzałyby do zakończenia postępowania oraz na okoliczność braku zawiłości, która mogłyby stanowić przyczynę jego wydłużenia. Skarżący domaga się zalecenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie ukończenia postępowania w stosownym terminie oraz zasądzenia na swoją rzecz kwoty 4.000 zł.
Z akt sprawy wynika, że w marcu 2002r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wpłynęła skarga J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie dnia [...] lutego 2002r. W kwietniu 2002r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie przesłało odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy składając wniosek o umorzenie postępowania sądowego uzasadniając to uwzględnieniem skargi w całości i uchyleniem zarówno zaskarżonego postanowienia jak i postanowienia, na które strona wniosła zażalenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Z akt sprawy nie wynika aby odpowiedź na skargę została doręczona pełnomocnikowi skarżącego.
Z kolei przestawione akta postępowania administracyjnego nie zawierają dowodów doręczenia postanowienia wydanego w wyniku uwzględnienia przez organ skargi ani też adnotacji o dokonaniu doręczeń. Wniosek zawarty w odpowiedzi na skargę nie został rozpoznany dotychczas przez Sąd, natomiast została wyznaczona rozprawa na dzień 26 stycznia 2006r. Na rozprawie tej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał postanowienie zawieszające postępowanie sądowe do czasu ustalenia następców prawnych po zmarłym uczestniku E. G. oraz prawidłowych adresów innych uczestników postępowania. Postanowieniem z dnia 29 marca 2006r., wobec ustania podstaw zawieszenia, Sąd podjął zawieszone postępowanie, i zarządzeniem z tej daty zobowiązał pełnomocnika skarżącego do wskazania adresów zamieszkania 6 stron postępowania oraz siedzib 2 zainteresowanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do brzmienia art. 2 ustawy strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (ust. 1). Dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty, uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (ust. 2).
W zawisłej sprawie od dnia przesłania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przez organ administracji odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy strona skarżąca nie tylko oczekiwała na wyznaczenie pierwszego terminu rozprawy prawie cztery lata, to w tym okresie Sąd nie podejmował jakichkolwiek czynności w tym nie rozpoznał zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku o umorzenia postępowania sądowego, który został wniesiony w związku z uwzględnieniem przez organ skargi nie wyjaśnił czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 2 kwietnia 2002r. wydane na podstawie art.38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym/Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm/ było doręczane. W kontekście powyższego dla ustalenia, czy przedmiotowa sprawa była prowadzona w sposób przewlekły nie ma znaczenia fakt, że na pierwszej rozprawie postępowanie zostało zawieszone na okres dwóch miesięcy w związku ze śmiercią jednej ze stron W tych okolicznościach należy uznać, że w przedmiotowym postępowaniu nastąpiła rażąca przewlekłość w rozumieniu powołanych wyżej przepisów ustawy.
Mają powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił wniosek o zalecenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie podjęcia czynności zmierzających do zakończenia postępowania w sprawie jak również w całości żądanie skarżącego w zakresie przyznania od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w wysokości 4.000 zł.
Z przyczyn wymienionych, na podstawie art. 12 ust. 2, 3 i 4 i art. 17 ust. 3 ustawy orzeczono jak w sentencji.