Wyrok NSA z 24 stycznia 2005 r., II OPP 129/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 stycznia 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi H., L. i T. K. o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie

Sprawa

w sprawie ze skargi H., L. i T. K. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie dnia [...] sierpnia 2002r., Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych, sygn. akt SA/Sz 2280/02 p o s t a n a w i a oddalić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Elżbieta Stebnicka Edward Janeczko (spr.)

Uzasadnienie

Pismem z dnia 10 grudnia 2004r. H., L. i T. K. złożyli skargę o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w sprawie z ich skargi na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie dnia [...] sierpnia 2002r., Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.

Jakkolwiek ww. pismo z dnia 10 grudnia 2004r. zawiera zarzuty dotyczące wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 października 2004r. (sygn. akt SA/Sz 2280/02) rozpoznającego skargę H., L. i T. K. – powoływane w nich okoliczności mogą zostać uznane za stanowiące uzasadnienie skargi na przewlekłość postępowania w rozumieniu Ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004r., Nr 179, poz. 1843, zwanej dalej "Ustawą"). Skarżący zresztą zatytułowali swoje pismo jako, cyt.: "skarga na Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie o naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga ta nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

Stosownie do brzmienia art. 1 ust. 1 powoływanej Ustawy skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość, może być uwzględniona w przypadku naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki na skutek działania lub bezczynności tego sądu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej Ustawy o zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż jest to konieczne dla wyjaśnienia istotnych w sprawie okoliczności faktycznych i prawnych. Analizując, czy w sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania, należy uwzględnić ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, biorąc pod uwagę charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

W rozpoznawanej sprawie, po terminowym i prawidłowym wykonaniu wstępnych czynności sądowych, tj. przesłaniu odpisu skargi organowi administracyjnemu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w dniu 29 września 2004r. przeprowadził rozprawę w sprawie ze skargi H., L. i T. K., po czym w dniu 20 października 2004r. wydał w przedmiotowej sprawie wyrok. Wykonanie przez Sąd tych czynności przeczy zarzutom dotyczącym przewlekłości postępowania.

Zauważyć bowiem należy, że stosownie do przepisu § 31 ust. 1 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. z 2003r., Nr 169, poz. 1646) sprawy wniesione do sądu rozpoznaje się według kolejności ich wpływu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zasada rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oznacza, że sprawa skarżących nie może być rozpoznana przed rozpoznaniem spraw wniesionych wcześniej (tj. nie można wyznaczać terminu rozprawy). § 31 ust. 2 powołanego Rozporządzenia daje podstawę do rozpoznania sprawy poza kolejnością, w drodze zarządzenia prezesa sądu, jeżeli jest to uzasadnione. Skorzystanie z tego trybu wymaga jednak wystąpienia ze stosownym wnioskiem przez stronę oraz wskazania okoliczności uzasadniających potrzebę rozpoznania sprawy poza kolejnością.

Trzeba także wskazać, że Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje w jej art. 119 postępowanie uproszczone. Tryb ten pozwala na szybsze rozpoznanie sprawy tj. bez wyznaczania rozprawy i może być stosowany w szczególności w sprawach, których stopień faktycznej i prawnej zawiłości nie jest znaczny, a ich charakter i znaczenie dla strony przemawiają za szybkim rozpoznaniem. Dla rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym konieczne jest jednak złożenie przez strony stosownego wniosku (pkt 2 powołanego art. 119).

Tak z akt sprawy, jak i z treści ww. skargi na przewlekłość postępowania nie wynika aby H., L. i T. K. wystąpili z wnioskiem o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, czy też z wnioskiem do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o rozpoznanie sprawy poza kolejnością wpływu. Dlatego należy uznać, że kolejne czynności w ww. postępowaniu prowadzonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie były podejmowane w terminach, które nie mogą świadczyć o prowadzeniu tego postępowania w sposób przewlekły.

Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.