Uzasadnienie
R. M., w imieniu skarżącej H. P. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy w sprawie ze skargi H. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzą na skargę została przekazana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 26 sierpnia 2009 r. Postanowieniem z dnia 15 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 26 października 2009 r. Z uwagi na to, że nie została wniesiona skarga kasacyjna, postanowienie z dnia 15 października 2009 r. o odrzuceniu skargi uprawomocniło się. Postępowanie z wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym również zostało zakończone postanowieniem z dnia 4 marca 2010 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 11 stycznia 2010 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Skarżąca nie wniosła zażalenia na postanowienie z dnia 4 marca 2010 r. W maju 2010 r. R. M. w imieniu skarżącej wniósł skargę na przewlekłość postępowania.
Z uwagi na to, że skarga została odrzucona prawomocnym postanowieniem z dnia 15 października 2009 r., a postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy zostało zakończone postanowieniem z dnia 4 marca 2010 r. o odrzuceniu zażalenia skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, ponieważ skarga taka, stosownie do przepisu art. 5 ust.1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.; dalej: ustawa) może być wniesiona w toku postępowania w sprawie. Mając powyższe względy na uwadze skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu.
Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na odrzucenie skargi na przewlekłość postępowania, nie mógł odnieść się do ponoszonych w tej skardze zarzutów, dotyczących, tego czy R. M. mógł być pełnomocnikiem skarżącej, ani do tego czy pisma skarżącej odpowiadają przesłankom, określonym w art. 46 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.
O zwrocie opłaty od skargi na przewlekłość postępowania Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 17 ust. 3 ustawy.